Универзитетите се лесна цел за десничарските популисти. Анкетите покажуваат дека многу Американци ги сметаат за премногу либерални, премногу скапи и премногу елитистички, и тоа не е сосема без причина. Но, борбата меѓу администрацијата на Трамп и Харвард е нешто повеќе: таа стана тест за способноста на претседателот да ја наметне својата политичка агенда на сите 2.600 универзитети во САД. Студентите, професорите и научниците го чувствуваат притисокот, а тоа би можело да ја поткопа доминантната позиција што американската наука ја ужива со децении, пишува Њујорк Тајмс.
Европските земји се додворуваат на научниците во САД, нудејќи им „научно засолниште“ или, како што рече еден француски министер, „светлина во темнината“. Канада привлече неколку истакнати американски академици, вклучувајќи тројца постојани професори од Јеил кои студираат авторитаризам и фашизам.
Австралискиот стратешки институт го опиша овој момент како „можност за прилив на мозоци што се случува еднаш во векот“.
Во средината на 20 век, Америка од многумина беше сметана за бенигна сила, посветена на научната слобода и демократија. Таа ги привлече најдобрите мозоци кои бегаа од фашизмот и авторитаризмот во Европа.
Денес, најголем корисник би можеле да бидат Кина и кинеските универзитети, кои со години се обидуваат да регрутираат научни таленти од светска класа. Сега, Трамп одработува за нив. Еден показател за успехот на кампањата на Кина за привлекување на најдобрите и најпаметните е Африка, најмладиот континент во светот. Африканците учат мандарински јазик во сè поголем број. Речиси двојно повеќе студираат во Кина отколку во Америка.
Може ли Америка да ја прокоцка својата научна супериорност во служба на идеологијата? Тоа се случило и претходно. Под нацистите, Германија ја изгуби својата научна предност во однос на Америка за само неколку години., анализира Њујорк Тајмс.
