Граѓанската иницијатива за заштита, промоција и унапредување на правата на сексуалните работници СТАР-СТАР денеска по 12 пат го организираше традиционалниот Марш на црвени чадори, во Скопје, во рамки на кампањата за одбележување на 17 декември – Меѓународен ден за СТОП на насилството врз сексуалните работници.
Тие по дванаесетти пат се собраа да кажат гласно стоп за насилството, стигмата и дискриминацијата кон сексуалните работници. Тие велат дека и по 12 години јавно обраќање до институциите и стручната јавност за нивните барања, истите продолжуваат да бидат глуви и слепи за нив.
„Зошто немаме никакви промени, зошто и понатаму треба да работиме во страв да не бидеме малтретирани, злоупотребувани и игнорирани од општеството? Зошто нè барате, а не нè препознавате? Ние сме ја одбрале сексуалната работа како најдобра опција да заработуваме за живот и никој не треба да ни го одземе правото на избор. Имаме право да работиме ослободени од страв и да бидеме заштитени од насилство, малтретирање и принудување на екплоатација. Заслужуваме безбедни работни услови и уживање на своите работнички права“, изјави сексуалната работничка.
Таа додаде дека во анализите од истражувањата спроведени на терен од граѓански организации, во 2018 година, документирани се 100 случаи на насилство врз сексуалните рабоници, а 34 случаи на семејно насилство, односно кои се случиле во домот на сексуалните работници.
„Ова значи дека сексуалните работници не се безбедни ни во сопствените домови. Трансродовите сексуални работници се уште повеќе изложени на насилство и маргинализација. Документирани се 26 повреди на транс жени, сексуални работнички кои дополнително се соочуваат со насилство мотиварано од омраза поради родовиот идентитет, а во 2019 година бројот е помал, но тоа не се должи на позитивни промени, туку напротив, тие се обесхрабрени и се плашат да пријават“, додаде таа.
Пред почетокот на Маршот таа ја тргна својата маска од лицето и изјави дека и таа има право на еднаков третман како сите остани во ова општество.
„Сакам сите да знаете дека и јас сум човек, мајка, жена и одлучувам самостојно за мојот живот. Моето лично право на избор не треба да ви пречи, сè додека тоа не му штети на општеството. Ќе продолжиме да се бориме сè додека не добиеме еднаков третман како останатите граѓани на ова општество“, додаде таа.
текст и фотографија: Ангела Петровска
