ЗОРАН БОЈАРОВСКИ
Како што во јули оваа година пред очите на јавноста го кинеа „францускиот договор“, така и сега пратениците на ВМРО-ДПМНЕ со изговори за да ја оправдаат постапката оваа партија ја „искина“ и поканата да учествува во дијалогот „Жан Моне“ во Собранието.
Да потсетиме, после подолго натегање со пратениците на ВМРО-ДПМНЕ и со врвот на партијата, „Жан Моне“ дијалогот на почетокот на 2020 година беше за кратко „откочен“ и на дневен ред ги стави предлозите за внатрешна реформа на Собранието за кои беше договорено да се подготват и спроведат без понатамошно одлагање.
Со предложените реформи се опфатени измените на деловникот за работа, вклучително за секоја наредна конститутивна седница, зајакнување на системот за надзор врз Владата, начинот на организирање и водење на jавните расправи, собранискиот календар и постапките за законите со европското знаменце.
Ова се најважните реформски зафати за нова, подобра и поефикасна функционалност на законодавниот дом на кој цело време инсистира ВМРО-ДПМНЕ, а, како што гледаме, избегнува да ги заврши за да започне нивното спроведување.
Тоа значи само едно. ВМРО-ДПМНЕ и понатаму ја спроведува „активната блокада“ на Собранието и од тоа прави партиски пи-ар.
Ова е сосема спротивно на сите укажувања, вклучувајќи ги и препораките во Извештајот на Европската Комисија за нашата земја за 2022 дека опозицијата треба конструктивно да соработува во Собранието и на тој начин сите партии од актуелниот парламентарен состав да се фокусираат на конкретни чекори парламентот да биде главен форум за политички дијалог.
Во таа насока Собранието, како локација, беше избрано и за лидерска средба на иницијатива на Владата, но ВМРО-ДПМНЕ и тој форум го искористи повторно за партиски лидер и за ултиматуми дијалогот да продолжи само со согласност за предвремени избори што подразбира распуштање на парламентот, што, пак, дополнително го „растегнува“ времетраењето на кризата.
И наместо сите напори треба да бидат насочени кон спроведување на итните анти-кризни мерки со фокус на конкретни чекори во преговарачкиот процес, вклучително и преку унапредување на реформите поврзани со ЕУ во интерес на граѓаните, неодговорното однесување на опозицијата само ја продлабочува политичката поларизација.
Дури и како арогантни можат да се оценат „оправдувањата“ на ВМРО-ДПМНЕ, преку координаторот на нивната пратеничка група кога за една од претходните одложени сесии на „Жан Моне“ отсуството на овој важен дијалог го оправда дека имал тридневен настан на извршниот комитет на партијата во Охрид на којшто и тој присуствувал.
