Останките од седум жртви на геноцидот извршен во Сребреница во јули 1995 година се подготвени за колективен погреб што ќе се одржи на 11 јули во Меморијалниот центар на Сребреница во Поточари, пишува Сарајево тајмс.
Оваа година, жртвите ќе бидат погребани и покрај своите најблиски, па таткото ќе најде мир покрај својот син, братот ќе биде погребан покрај својот брат, а синот ќе биде погребан покрај останките на својот татко.
Најмладите жртви што ќе бидат погребани оваа година се двајца млади мажи кои имале само 19 години во времето на нивната смрт. Тие се Сенаџид (Хусејин) Авдиќ и Хариз (Рамиз) Мујиќ.
Двајцата се убиени во јули 1995 година, а нивното последно почивалиште е 30 години подоцна. Останките на Авдиќ се ексхумирани во областа Суљиќи во октомври 2010 година и се пронајдени на површината на ова место.
Останките на Хариз Мујиќ беа пронајдени и на површината на теренот, незакопани, за време на ексхумација извршена во март 2022 година на локалитетот Баљковица, Зворник, 27 години по неговата смрт.
Најстарата жртва што е погребана е Фата (Хусо) Бектиќ, која имала 67 години во времето на смртта. Таа е исто така единствената жена што го пронашла своето последно почивалиште оваа година во Поточари. Нејзините останки беа пронајдени 26 години по нејзината смрт, за време на ексхумација спроведена во јуни 2021 година во Поточари.
Останките на жртвите што ќе го пронајдат своето последно почивалиште оваа година беа пронајдени во гробови откриени пред години на локалитетите Липље, Баљковица, Суљиќи и Каменичко брдо. Во повеќето случаи, станува збор за нецелосни тела, па затоа некои од семејствата на жртвите ќе стават една или две коски во земја, се наведува во Сарајево тајмс.
Останките на Хасиб Омеровиќ, кој имал 34 години кога бил убиен, беа ексхумирани во 1998 година, но семејството, токму од овие причини, поради малиот број пронајдени скелетни делови, сè уште не нашло сила да даде согласност за погребување на оваа жртва.
Оваа година, во Поточари ќе бидат погребани: Сенаџид (Хусеин) Авдиќ (1976), Хариз (Рамиз) Мујиќ (1976), Фата (Хусо) Бектиќ (1928), Хасиб (Адем) Омеровиќ (1961), Сејдалија (Алија) Алиќ (1961), Рифет (Мустафа) Габељиќ (1964) и Амир (Ибрахим) Мујчиќ (1964).
Проектот за идентификација на Подриње (PiP) во Тузла ги содржи останките на девет жртви кои веќе се идентификувани преку ДНК тестирање и од нивните семејства, но сè уште нема согласност за нивно погребување.
И покрај тоа што помина долго време, семејствата имаат тешкотии да одлучат за погреб поради нецелосноста на скелетите и затоа чекаат откривање на други останки.
Д. Т.
