Политичка алатка за дефокус
Голем дел од коментарите ја осудуваат инструментализацијата на темата за идентитетот од страна на политичките партии, особено ВМРО-ДПМНЕ. „ДПМНЕ го користи за замајување на јавноста, за да се добијат политички поени и да се дефокусира вниманието од вистинските проблеми со кои се соочува државата“, пишува еден коментатор. Според оваа логика, темата за „загрозен идентитет“ се појавува во моменти кога треба да се блокира напредокот кон Европската Унија или да се пренасочи фокусот од социјалните и економските тешкотии.
„Идентитетот не се расправа – се живее!“
Многу граѓани се категорични – македонскиот идентитет не може да биде загрозен бидејќи тој не е предмет на дискусија или преговор. „Ниеден народ што има самосвест не расправа за својот идентитет!“, потенцира еден од нив. Друг додава: „Идентитетот е лично чувство и определба. Никој не може да го одземе тоа.“
Некои дури сметаат дека самото подигнување на ова прашање во јавноста е опасно и самопоражувачко: „Колку повеќе се дискутира на таа тема, толку повеќе е позагрозен. Штом за тоа се дискутира, автоматски се оспорува.“
Загрозен од „внатрешни“ фактори?
Иако мнозинството одговори беа негативни на прашањето дали идентитетот е загрозен, некои корисници сепак сметаат дека постои реална закана – но таа не доаѓа од странство, туку од внатре. Тие ја лоцираат опасноста кај актуелната политичка елита, неписменоста, корупцијата и омаловажувањето на другите етнички заедници. „Да, загрозен е од партијата што е на власт, бидејќи тие ги омаловажуваат другите народи што живеат тука“, наведува еден од коментарите.
Идентитетот и економијата – поврзани?
Некои коментари ја поврзуваат темата за идентитетот со економската стабилност и суверенитетот. „Ако продолжи да се продава државното благо и ако се задолжуваме неконтролирано, долгот ќе го враќаме со државна имовина. Без имот нема да постоиме во катастарот на светот“, предупредува еден глас.
Скепса, цинизам и апатија
Меѓу коментарите се појавуваат и саркастични или отворено цинични ставови: „Македонскиот идентитет е свиња која е заклана, сварена, испржена, учваркана и две третини изедена. Тоа е!“ – коментар кој ја отсликува апатијата и разочараноста кај дел од населението.
Други пак реагираат со едноставно: „Каков идентитет, какви глупости!“
Резултатите од оваа дискусија јасно покажуваат дека македонскиот идентитет – за повеќето граѓани – не е загрозен. Но она што е загрозено, според многумина, е довербата во политичките институции, економската стабилност и иднината на државата. Прашањето за идентитетот, наместо да биде повод за обединување, често станува алатка за поделба, манипулација и дефокус од реалните проблеми.
Во оваа борба помеѓу фактите и политичката реторика, едно останува јасно: идентитетот не е прашање на преговори, туку на достоинство и секојдневно живеење.
А.М.
