Американските избори ќе ги одбележат годините пред нас. Во опширната анализа за тензичниот изборен процес во САД, Љубомир Костовски, меѓу другото го опфати и родовиот аспект. Во тој контекст, Костовски пишува дека „кандидатката Харис својот акцент на митинзите – заради добрата перцепција на поделеното општество во кое живее – го стави на потребната поддршка од жените како двојно сегрегирани битија: најнапред заради бојата на кожата, а потоа и во семејството, заради традицијата да се потчинуваат на своите сопрузи или синови, доколку живеат во поголемо семејство“.
Понатаму, за овој аспект на изборниот процес пишува:
Анализите после изборите укажуваат дека таа изгубила гласови токму онаму каде најмногу се надевале – кај обоените жени, бидејќи, мажите притискале да победи кандидат кој е маж; истите веројатно гласале за демократот Бајден на претходните избори и тоа онаму каде тој убедливо доминираше пред 4 години, токму во таканаречените колебливите сојузни држави. Сега неговата заменичка не успеа токму во тој ареал – тука е забележен практично најголем пад на популарноста на либералната мисла.
„Ова е машки, машки свет“, пееше Џејмс Браун пред речиси шест децении и тука многу работи не се смениле. Кандидатурата на Харис само појасно ги повлече цртите на постојаната сегрегација на полова основа, а ако ги гледате посетителите на нејзините митинзи, тоа беа токму жени со црна боја на кожата. Очевидно ги немало доволно и денес тие се многу разочарани, а и загрижени. Каде оди нашето општество!? – си велат. Констатираат на свој начин дека постои аномија, длабока поделеност во општеството (термин кој го даде социологот Диркем).
Колективната свест, која ја содржи и колективната идеја и општествените норми, има карактер на објективна општествена димензија. Таа е супериорна во однос на индивидуалната свест поради принудата која постои во неа.
„Колективните мислења, идеи, чувства и правила на однесување синтетизирани во морал, обичаи, право и религија ги обврзуваат сите поединци на одреден начин на однесување и делување”, цитира доц. д-р Јасмина Трајковска во „Публикум“ и продолжува – „се смета дека едно општество е заболено од аномија доколку постојат општествени норми и вредности кои овозможуваат системот да не функционира. Заеднички карактеристики на општествата со овој тип на аномија се судири и општо непријателство. Аномија настанува и кога се прави неефикасна промена на нормите, вредностите и правилата во рамките на политичкиот систем, тоа подразбира состојба во која се организираат промени, но без потребни упатства за начинот како ќе се реализираат промените. Во овој случај неминовно се доаѓа до расчекор помеѓу нормативното и реалното. Поради овие причини бројни автори утврдуваат дека постои каузалност помеѓу аномијата и девијантните однесувања. Немање на доволно поддршка за сопствено делување во општествен контекст, соочени со сопствените потреби и аспирации, поединците почнуваат да практикуваат општествено уништувачки средства“.
Познатата актерка Џулија Робертс креираше спот каде емотивен поттик беше токму убеденоста кај неа дека голем дел од гласачите преку машката супериорност и притисокот врз своите жени и ќерки да гласаат како што тие посакуваат можат да бидат пресудни за самите нив. Но тој спот дојде предоцна за да има голем ефект, а нервозниот Трамп веднаш го нападна! Рече дека сопругите треба да бидат слушани од нивните сопрузи и дека спотот не е добар, како што објави Еуроњуз.
Впрочем, имало дури и Порториканци кои гласале за Трамп, иако човек од неговата кампања го нарече Порторико „пловило полно со ѓубре“, што, се подразбира, плови кон бреговите на САД. Еднакво на тоа, забележено е и шокантно славење на латиносите по нивните квартови после победата на Трамп, иако токму тие беа во центарот на кампањата на ново-стариот претседател, кој смета дека реката Рио Гранде треба да биде некаков Кинески Ѕид. Сегрегираните семејства преку гласањето, како да му укажуваат на колективниот Мастер дека брзо се прилагодиле на правилата, обичаите и вредностите на мнозинството во новата татковина!
