oд корнер: ЗОРАН ИВАНОВ
Политиката влезе и во соблекувалната на македонската ракометна репрезентација. На сметка на спортските резултати, успеа да креира поделби и кај спортистите и кај публиката и кај нацијата.
Во рамките на европскиот, па и на светскиот ракомет, уште од времето на Пелистер, па наваму, преку Кометал, Металург и Вардар, заедно со нив како квалитетна ракометна база и репрезентацијата, меѓународно Македонија е во врвот на овој спорт. Национална гордост. Мелем на многуте рани што на земјата, на оваа мала и уште најсиромашна балканска држава, на нејзиниот евроатлански интеграциски пат, ѝ ги наметнаа транзицијата и неповолните меѓународни, посебно соседски околности.
И во едни такви трауматични и буџетски прескромни услови, овие наши спортисти во континуитет ни приредуваат победи и национални радости. Успесите на македонските ракометарки и ракометари, на овие наши спортски хероини и херои, ни го негуваат тоа чувството на колективитет, на припадност и секоја нивна победа нѐ прави горди.
Ракометните спортски успеси на меѓународен план многупати досега ја афирмираа државата и ја сплотуваа нацијата. Но овој пат во Виена, тоа не се случува. Некому од тимот таму како поприоритетни да му се партиските од националните интереси. Уште пред првиот судиски свиреж, со одделни свои постапки, разочараа голем дел од својата верна публика. Посебно од онаа граѓанска, непартизирана.
Уште од самиот старт на ова европско, македонскиот тим дозволи одделни постапки да го вознемират и спортскиот и навивачкиот дух. Несвојствено за спортот, судејќи и по бројните реакции во јавноста, неколкумина оттаму очигледно сторија, по нешто од нивните партиска симпатии, па и по нешто од нивните партиски ангажмани, да вбризгаат и во репрезентативниот колектив.
Спортската и општата јавност не останаа имуни на партизираните сигнали кои не може да не ја креираат и целокупната атмосфера во нашиот репрезентативен тим. Наместо спортски, таму како да завладеа и доза на политички, попрецизно, на партиски дух. Уште на почетокот на европското првенство, тој амбиент не е баш навивачко обединувачки за нацијата. Напротив.
Некои чекори, како оној дилетантскиот, со лепенката на шофершајбната на македонскиот репрезентативен автобус со која ја покрија северна, оној со оптегнувањето на големо кутлешко знаме на влезот од соблекувалната, па евидентната поделеност на македонска публика на тамошните трибини исто така, ги испратија пораките за не до крај спортскиот амбиент во овој наш актуелен ракометен тим.
Свесно, несвесно, сеедно, креаторите на ваквиот спортско партиски амбиент ја постигна целта. Навивачки ја поделија нацијата. Засега, надежно, не и нашата ракометна репрезентација.
Затоа најбргу, со партиските политики подалеку од македонскиот спорт.
Сите права се задржани. Услови за користење, авторски права и заштита на приватноста.
