Кремљ не ги научил своите војници како треба да се однесуваат додека се предаваат. Руските сили кои се борат во Украина се целосно неписмени и неуки кога станува збор за почитување на меѓународно воспоставените правила и обичаи на војната, пренесува Укринформ.
Командите од највисоките и средните нивоа очигледно се одлучуваат да не ги информираат своите подредени за ограничувањата што ги поставува меѓународното хуманитарно право. Исто така, командата всушност може да ги поттикне војниците да ја прекршат. Последиците од таквиот нихилизам и незнаење се жалосни.
Руските трупи вршат воени злосторства во Украина – егзекуции, тортура и нехуман третман на невооружени цивили и воени заробеници. Нивното однесување дава основа да се верува дека руските окупатори добиле „благослов“ од нивната команда да направат хаос. Ова не е многу различно од тоа како Хитлер ги инспирирал своите војници: „Со ова ве ослободувам од химерусот наречен совест“.
Покрај тоа, руската команда не ги охрабрува своите подредени да ги почитуваат дури и оние норми на меѓународното хуманитарно право кои се дизајнирани да ја олеснат сопствената судбина.
Руските војници не разбираат дека може да има одредени околности кога треба да се предадат. И ова не е ништо за срам, ниту ова е кривично дело.
Заробеништвото е статус кој ја ограничува слободата, но во исто време не е исто што и издржување казна затвор за сторени кривични дела. Цивилизираното предавање и достоинствен престој во заробеништво се забележителни достигнувања на современото меѓународно право кои ја хуманизираа војната.
Украинското политичко раководство и воената команда се потпираа на нормите на меѓународното хуманитарно право во однос на почитувањето на правата на воените заробеници кога му наредија на гарнизонот Азовстал да престане со отпорот во мај 2022 година. И затоа повеќето од украинските сили преживеаја.
Војниците на Путин во Украина, од друга страна, се чини дека се придржуваат до спротивната тактика. Сталин се одрече од своите затвореници, означувајќи ги како слабоумни и предавници. Еден војник во ерата на Сталин требаше да умре наместо да се предаде. Путин ги обучува своите војници на ист начин. Меѓутоа, во исто време, тој им дозволува да прибегнуваат кон перфидност и предавство. На пример, војниците се охрабруваат да се преправаат дека се предаваат само за да го убијат непријателот што ги зема како заробеник.
На ова мислеше Пригожин кога регрутираше затвореници во злогласното видео:
„Никој не отстапува, никој не се откажува, никој не се предава. Кога ќе бидете обучени како да се предадете, ќе ви кажат: има две гранати што мора да ги носите“.
Ова однесување е дефинирано како перфидност и пропишано со Дополнителниот протокол I на Женевската конвенција од 1949 година (имено чл. 37). Прекршувајќи ги цивилизираните норми, руската војска се изложува на опасност, наместо да ги искористи загарантираните права на воените заробеници.
Инцидентот со смртта на неидентификувани руски војници на видеото што го спинува руската пропаганда е токму последица на овој варварски однос кон меѓународното право. Во случај на вооружен отпор за време на фаќањето, спротивната страна има право на соодветна самоодбрана.
Русија мора јавно да се обврзе да спроведе теренска работа со своите војници во однос на законите и обичаите на војната и должноста строго да ги почитува. Во спротивно, тешко е да се квалификуваат овие единици како легитимни борци.
Подготви: Д. Мишев
