Во српската јавност долго време се зборува за вонредни парламентарни избори, но тие сè уште не се одржаа. Иако претходно владата на Вучиќ често прибегнувала кон вакви избори, сега одговорот е загатлив и неодреден – ништо не се случува. Претседателот и неговата Српска напредна странка (СНС) не даваат јасни објаснувања, оставајќи многумина да се прашуваат дали станува збор за стратегија или страв од неизвесност.
Студентите, со месеци на улица, блокирајќи универзитети и собирајќи потписи, побараа гласот на граѓаните да биде слушнат. Речиси 400.000 граѓани ја поддржале нивната иницијатива, но Вучиќ ја омаловажи нивната борба, изјавувајќи дека не е веродостојно и дека такви бројки „никогаш не можат да се соберат“.
„Не се бориме само за нас, туку за сите граѓани кои сакаат да ги има своите права“, изјави студентот Немања од Математичкиот факултет во Белград за РСЕ. „Ова не е само наш глас, ова е глас на иднината“, додава тој со решителен тон, додека неговите колеги продолжуваат да организираат протести низ целата земја.
Политикологот Дејан Бурсаќ, во разговор за РСЕ, истакнува дека главниот проблем е во власта: „СНС не сака избори затоа што не е сигурна дека би победила. Тие избираат да го одложат времето, да ја држат моќта, и да ја контролираат ситуацијата“. Тој додава дека историски вонредните избори во Србија се користеле како инструмент за продолжување на мандатот, а не како одраз на реални политички кризи.
Вучиќ, пак, на конференцијата за медиуми се поигрува со бројките и со емоциите на јавноста: „Следната година ќе има избори. Но, не очекувајте сите да бидат толку среќни кога ќе ги преброиме гласовите“, рече тој со насмевка, оставајќи впечаток на дистанца и моќ.
Студентите, сепак, не се предаваат. Тие продолжуваат да излегуваат на улиците на Белград и во другите градови, со транспаренти и слогани кои зборуваат за правда и за демократска одговорност. РСЕ ја пренесува нивната порака: „Ние нема да се повлечеме. Нашиот глас е глас на сите оние што сакаат промени“.
Ситуацијата во Србија останува напната. Вонредните избори се најавуваат, но без конкретен датум. Притисокот од јавноста, особено од младите и студентите, расте, додека Вучиќ и СНС се држат за сегашната моќ, балансирајќи помеѓу стратегијата и неизвесноста. Крајниот исход на изборите останува отворен, а на улиците гласовите на младите ја одредуваат динамиката на иднината.
Д. Т.
