По 100 дена од „Сејф Сити“, скептиците – очигледно демантирани. Казните се наплаќаат, камерите функционираат, а инфраструктурата… конечно станува „видлива“ преку објективот. Или барем така изгледа од системот.
Очигледно објавата на Фејсбук на Иванов е сатирична, па и иронична кога вели дека се градат подземни сообраќајни премини, хоризонталната сигнализација блеска, кај училиштата се поставуваат странични огради, тротоарите се ослободени, пешаците се заштитени, велосипедистите се почитувани, а најновите архитектонски решенија за сообраќајна безбедност никнуваат како печурки по дожд. Само што, од некоја причина, граѓаните сè уште ги гледаат повеќе камерите отколку решенијата.
Затоа, ние што бевме скептични треба гласно да кажеме: не бевме во право.
Погрешно мислевме дека воведувањето на ваков систем, без паралелна обнова на инфраструктурата, може да се претвори во механизам за полнење на буџетот. Погрешно се прашувавме дали без јасни гаранции може да се отвори простор за следење на движењето на граѓаните. Погрешно инсистиравме дека безбедноста не се гради само со камера, туку и со тротоар, премин, сигнализација, јавен превоз и одговорна урбана политика, продолжува со „критиките“ Иванов.
Очигледно, камерата е новата инфраструктура.
Ако патот има дупка — камерата ја гледа.
Ако нема тротоар — камерата снима.
Ако нема сигнализација — камерата памети.
Ако граѓанинот плати казна — системот функционира.
Заклучокот на Иванов со придружната честитка за 100 дена „Сејф сити“ е дека уште да имаме град за да го наречеме безбеден.
Б. Ј.
