пишува: САШО ОРДАНОСКИ
Како што тргнало, проектот „Едно општество за сите“ на СДСМ, кој требаше да биде главната политичка конструкција за зацврстување на уставно дефинираниот граѓански карактер на државата, полека станува прибежиште за сите националистички фрустрации во владејачката коалиција што ја предводи Зоран Заев. Самиот Заев, пак, на таа тема најлесно – наместо да е најтешко! – ги прави идеолошките, кадровските и политичките компромиси, како „најевтин“ начин за сочувување на стабилноста на владејачката коалиција, повлекувајќи се и попуштајќи пред речиси сите националистички глупости (и симболични и суштински) што му ги испорачуваат партнерите во власта. До таму што дури и ВМРО-ДПМНЕ ги поздравува таквите одлуки.
После декларираната согласност во личните карти – документи за докажување на личниот идентитет на носителот, во смисла на идентификација на неговото место на живеење и персоналниот број под кој се води во државните архиви на податоци – да стои и етничката припадност на граѓаните, прашање е зошто во неа да не се најде и нивната религиска припадност? (За да се заштеди простор, практично е тоа да биде претставено со различни видови крстови, полумесечини, буди, „Давидови ѕвезди“ и сл.) А зошто не и нивната сексуална ориентација? (И тоа би можело да биде симболично претставено, можеби и посликовито од религиската припадност…) И зошто, ако веќе во личните карти треба да стои етничкиот идентитет, тие и да не се печатат во десетина бои, за секоја етничка група во земјава посебно, за уште полесно декларирање на таа идентитетска припадност? Само е прашање на време кога некој ќе се сети дека е, всушност, можеби најпрактично да се носат траки во боја на рацете…
Тоа не значи дека етничката припадност не е важен дел од социјализацијата на сечиј идентитет. Напротив, за многумина, како што знаеме, тоа е најважната карактеристика на нивната колективна самоидентификација – и во тоа нема ништо спорно, за тие на кои тоа им е важно. Само што местото не ѝ е на личните карти на граѓаните во држава која има долга, и бурна, историја на дефинирање на својот граѓански уставен концепт. Победничката идеја на тој мултиетнички концепт е да ги славиме сличностите, а не да инсистираме на разликите (сега и во личните карти).
Таа мултиетничка политика дава резултати. На пример, кому му е денес гајле (освен, претпоставувам во најмрачните фејсбук-крчми на македонските националисти) што речиси целата економска политика во државава (минус премиерот) е во рацете на тројца етнички Албанци – Фатмир Битиќи, Фатим Бесими и Крешник Бектеши? Нивната успешност или неуспешност не зависи од тоа што (ќе) им пишува во личните карти?! … Некни, при изборот на новата претседателка на Врховниот суд, Беса Адеми, сите коментари (освен во фејсбук-крчмите на албанските националисти) одеа во насока на тоа што, ако е веќе некаква идентитетска одредница важна, важно е што е избрана жена за оваа врвна функција, а не тоа што е таа етничка Албанка… Па, дури и контроверзата со новиот јавен правобранител Насер Зибери е токму на линија на потсмевање со девалвирањето на неговата и на ДУИ националистичка идеја за „прв Албанец премиер“, а не заради тоа што еден потполно квалификуван етнички Албанец го наследува претходниот етнички Албанец на оваа важна функција…
Затоа, не е за чудење што еден од националистичките партнери на СДСМ во власта бара етничко одбележување на личните карти – тој патетичен внатреалбански националистички натпревар меѓу сите, против „кредитот“ на ДУИ од 2001, во докажувањето за тоа кој е позагрижен за етничките Албанци, перфектно го дијагностицираше колешката Катерина Блажевска во нејзината колумна минатиов викенд – туку зошто е тоа прифатливо за СДСМ, кое тврди дека, на пример, пописот е статистичка, а не „етничка“ операција? Што е разликата, ве молам?
Ова губитничко „флертување“ на СДСМ на теренот на националистите, заедно со играњето на теренот на партизирање на државната кадровска структура вон строго политичките функции, на крајот – меѓу другото – ќе ја доведе таа партија да ја загуби поддршката од либералните, независни, мултиетнички, граѓански ориентирани гласачи во државава, заради чија изборна парламентарна поддршка таа партија денеска владее. На големо задоволство на националистите.
Сите права се задржани. ЛИНК: Услови за користење, авторски права и заштита на приватноста. Текстот е личен став на Авторот.
