• Latest

Предрасуда која бара да скрши нечија глава

January 25, 2023
Еврокомесарката за проширување Марта Кос (photo: EC - Audiovisual Service)

Скандал: Српска националистичка песна на ЕУ форумот за проширување – што се случи?

November 17, 2026
Роботика во практична демонстрација: Прецизно ракување со предмети. (Извор: Google / Gemini, screenshot)

Вештачката интелигенција и роботиката: Светот отвора нови технолошки хоризонти

November 17, 2026

Црно Море: Потона товарен брод во бугарската економска зона, сомнежи за напад со морски дронови

November 17, 2026
Кијив, 17 ноември 2026 (ДСНС)

Руски ракетен напад врз два моста во Кијив – Украина бара прекин на огнот во Црното Море

November 17, 2026

Прва трилатерална средба на Џинпинг, Трамп и Путин во Шенжен

November 17, 2026

Прашање на денот: Насилството врз жените не смее да остане само вест! Што мора да се преземе?

November 17, 2026
Парламент на Србија (wikipedia)

Почнува смената на власта во Србија: Конститутивна седница на Народното собрание

November 17, 2026

ЕУ со нови санкции против руски банки, енергетски компании и мрежите за дезинформации

November 17, 2026

Мислете му ја!

November 17, 2026
фото извор: Алта банка

АЛТА БАНКА: Кредити од 1,6 милиони евра и можен судир на интереси

November 16, 2026
CivilMedia
  • ДОМА
  • ВЕСТИ
  • ПОЛИТИКА
  • ИЗБОРИ
  • ОПШТЕСТВО
  • СЛОБОДНА ЗОНА
  • АНАЛИЗИ
  • РЕГИОН
  • СВЕТ
  • ВОЈНА ВО УКРАИНА
No Result
View All Result
  • ДОМА
  • ВЕСТИ
  • ПОЛИТИКА
  • ИЗБОРИ
  • ОПШТЕСТВО
  • СЛОБОДНА ЗОНА
  • АНАЛИЗИ
  • РЕГИОН
  • СВЕТ
  • ВОЈНА ВО УКРАИНА
No Result
View All Result
CivilMedia
No Result
View All Result
Home СЛОБОДНА ЗОНА

Предрасуда која бара да скрши нечија глава

January 25, 2023 15:15
in ПОЛИТИКА, СЛОБОДНА ЗОНА
Share on FacebookShare on Twitter

НЕНАД ЈОВАНОВИЌ

Настана голема „фуртутма“ (читај, неред, збрка, конфузија) околу претепувањето на младиот охриѓанец, извесен Христијан Пендиков, секретар на културниот центар „Цар Борис трети“. За жал, и такви работи се случуваат низ улиците и „ноќните кафеани“ било каде на земјината топка, но од друга страна, тоа би било само уште една ефемерна вест од рубриката „црната хроника“ низ нашиот сајбер простор, ако, само за момент, немаше околу таквата вест „специфични околности“ заради кои се случила на прво место.

Да го искористам сега пледоајето на Дејвид Сашет алијас Херкул Поаро, па да видиме кои се мотивите на овој немил настан, драг мој господине Хејстингс!

Претставниците на власта го осудија овој немил настан, како што го осудија и другите владејачки „фактори“, а виновниците се идентификувани и приведени. Во полициска терминологија може да кажеме и дека знаеме која е жртвата, а кои се џелатите. Жртвата, се разбира, е тепаниот, претпоставувам до толку може да разграничиме. Ама, драг мој Хејстингс, тоа ништо не ни докажува и за мотивите на самиот напад. Поточно, тоа ништо не ни докажува за неговите подлабоки причини, општествени околности кои го овозможија овој немил настан, го направија остварлив и го „легитимираа“.

Сега ни се поставува и друго прашање: ама како е возможно такво насилство да се легитимира ако сите важни (и неважни) „фактори“ ваквиот чин го осудија? Е, тука може да кажеме дека се наоѓаме помеѓу манифестниот и содржинскиот дел на политиката и јавниот живот.

Во Македонија, драг мој Хејстингс, како впрочем и во другите земји од „регионот“, со мали прекини, владеат претежно националистички структури, поточно владеат најпроблематичните елити во културна, идејна и вредносна смисла. Таквите елити својата сила и енергија најмногу ја трошат за поттикнување на меѓуетничка нетрпеливост, идеолошка и националистичка агресија која потоа, пресудно, во разни облици низ јавниот живот ја преобликува свеста во правец, и тоа најблаго речено, за разбирањето и толеранцијата кон „другиот“ и „различниот“, а најчесто – во таква задушлива свинштина се појавува првата самовиктимизирачка флоскула од типот, „а тие нам што ни правеа, комшија“?

Kога нам ни се паѓа ваква опозициона политика персонифицирана во ВМРО и Левица, политика која ги зголемува шансите за нетолеранција и насилство, тогаш е плиткоумно да ги осудувате или да се „валкате над последиците“. Ова се последици – тепачката во Охрид – заради делувањето на мицковистите во јавниот живот. Некој сега може да рече, а што, море, Јовановиќ, сакаш ли да ги снема, сакаш ли да ги збришеш од јавната сцена? Јок, скраја било! Само сакам да кажам: кога ги труеш односите помеѓу луѓето, без разлика биле тие „кон надвор“ или „кон внатре“, немој да се чудиш кога после извесно време нечија глава или вилица ќе се распука. Немој потоа да ми се згрозуваш од таквиот гест и да велиш, „па јас немам никаква врска со последиците“. Имаш, и тоа како имаш, само или се правиш глупав или манипулираш со широкото граѓанство, трето нема.

Во таква атмосфера се растени и одгледувани овие момчиња. Таквиот јазик можеби го учат и дома, ама најмногу ваквиот јазик го учат преку доминантните медиуми, а тоа е јазикот што преовладува во јавната комуникација. И како јас сега да се зачудам дека денес ќе бидат Бугарите, а утре ќе бидат Албанците нивни непријатели? Треба ли сега јас да бидам зачуден ако еден шири добри вибрации во општеството, се обидува да ги намали предрасудите кон другоста (етничка, вредносна, родова, сексуална), а друг се обидува (низ јазикот), шири немир и нетолеранција? Македонија мора да биде земја која е позната во својата опуштеност, флексибилност, неагресивност, се на сè, Македонија мора да се врати во својата „нормалност“ како земја која во своето секојдневие гаи мултинационалност и мултиконфесионалност.

Ништо од ова погоре не ги оправдува напаѓачите. Возрасни се луѓе, мора да си ги сносат последиците од своите постапки. Ама објаснувањето не е исто што и оправдувањето. А објаснувањето на самиот чин е многу постаро, пошироко и поголемо од нив самите. Општествените околности во кој таков чин е возможен го овозможија оние елити пред сè кои припаѓаат на десниот, радикален и конзервативен спектар на ова општество. А сторителите не се некакви „бастарди“, туку нивни идеолошки „деца“, и тоа за овој случај е најважно.

Да завршиме: ние сите сме најпрво автономни личности, а потоа сме дел од некаков колективитет. И најчестите предрасуди ги гаиме кон оние луѓе кои прво не ги познаваме, а луѓе кои со ништо не ви направиле зло во вашите животи: тоа што зборува на друг јазик, се самоопределува поразлично од вас или бил кој друг означувач што на почеток не ви е по волја, не значи дека треба лично и физички да му ја скапете главата или распукате вилицата.

А најнепријатно е кога ќе те премолчат оние кои те научиле на тоа дека на некому друг и различен од тебе му ја расплачеш мајката.


Текстот е личен став на Авторот. Дозволено е преземање на текстот според лиценцата Creative Commons 4.0.

Извор: фронлајн.мк

Tags: ВМРО-ДПМНЕЛевицанационализам
ShareTweetSend
CivilMedia

СЛОБОДНО.НЕЗАВИСНО.ОТВОРЕНО

  • ЗА НАС
  • ИМПРЕСУМ
  • КОНТАКТ
  • АВТОРСКИ ПРАВА
  • Политика на приватност
  • МАРКЕТИНГ

Следете нè

No Result
View All Result
  • ДОМА
  • ВЕСТИ
  • ПОЛИТИКА
  • СЛОБОДНА ЗОНА
  • АНАЛИЗИ
  • РЕГИОН
  • СВЕТ
  • ВОЈНА ВО УКРАИНА
  • ДИСКУРС
  • ФОРУМ
  • ГРАЃАНСКА
  • МАРКЕТИНГ
  • ИМПРЕСУМ