Она што се случи во средата навечер во директниот пренос на емисијата „Само вистина“ на ТВ Канал 5, уште еднаш ги докажува дивергенциите што постојат во нашето општество, вели во изјава за ЦИВИЛ, новинарот Дритон Зенку, коментирајќи го синоќешниот телевизиски скандал на Канал 5 телевизија, во кој директорот на овој медиум побара еден од поканетите гости да го напушти студиото.
Тие се рефлексии на моментот кои ја вадат оваа појава на површина. Поранешниот пратеник Исмет Рамадани е активен на јавната сцена повеќе од две-три децении и е сведок на меѓуетничка омраза од почетокот на политичкиот плурализам, но и порано. Рамадани излезе од себе условно кажано, поради фактот што сенката на македонскиот национализам го следи повеќе од три децении. Оваа оценка не е обид за амнестија на Рамадани, но вистината мора да се истакне. Рамадани е влијателен политички аналитичар и се занимава со појавите кои се случуваат во општеството. Забелешките на Рамадани беа разумни, бидејќи во „Само Вистина“ е точно дека често се истура гнев против Албанците, нагласува Зенку.
Според него, водителот на емисијата Александар Видиновски објасни дека се оградува од антиалбанските квалификации, а факт е дека водителот на емисијата може само толку од својата улога.
Модераторот на емисијата не може да ја преземе улогата на судија и да ги запре интерпретациите на гостите. Она што модераторот може да го направи е да ги оддалечи евентуалните коментари на гостите од уредувачката политика на медиумот. Скандалозна беше интервенцијата на директорот на телевизијата Канал 5, Иван Мирчевски, кој докажа како раководи со медиумот. Диктатурата и железната рака не се модел за функционирање на медиумите во недемократските земји. Од неговиот диктат се наметнува прашањето каква автономија имаат новинарите на оваа телевизија. Но, случајот со Мирчевски докажува каква улога имаат директорите на медиумите, во случајов, националните телевизии во Северна Македонија. Тие имаат тенденција да се однесуваат како луѓе со апсолутна моќ. Токму дотичниот во еден случај имал храброст да интервенира кај раководителот на институцијата во која е вработена неговата сопруга, да побара од него да не му се доделуваат работни обврски. Друг момент што би сакал да го истакнам е случајот со подготовката на новиот закон за медиуми. Директорите на националните телевизии со концесија за дигитален терестријален мултиплекс, имаа ексклузивен пристап – исклучување на другите медиуми во однос на финансирањето од државата. Нивното влијание ги забрани онлајн медиумите, со закани од типот, објавување војна против нив и соборување на владата, вели тој.
Затоа, додава тој, државата треба да има доволно храброст да не дозволи недопирливи групи да лобираат.
Во демократските држави, законот е ист за сите, дури и за директорите на медиумите, потенцира Зенку.
Дестан Јонузи
