Обраќање на Н.Е. Лариса Дир, Амбасадорка на Украина во РСМ, на конференцијата „Уукраина: Две години хероизам“, 26 февруари, 2024 година.
Најпрво, сакам да ви се заблагодарам што дојдовте денес на настанот по повод втората годишнина од херојската борба на Украинците против големата воена агресија на Руската федерација.
„2 години се 731 ден исполнети со борба, потфат, отпор, гранатирање, ракетен терор, ѕверства и мачења од Русите, болка, очај, како и помош од партнерите, надеж.
Украинскиот отпор, и воен и цивилен, ја кочи руската терористичка машина на нејзина територија. Оваа војна на Руската федерација не е само војна против Украина, туку и против демократскиот свет, против земјите на НАТО.
Прашањето на безбедноста – највисоката вредност – е под закана; за Украина, поминаа 10 години од привремената окупација на Автономната Република Крим.
Руската закана е реална и постојана, а тоа е така затоа што има една од најгнасните карактеристики – девалвација на човечкиот живот.
За време на самитот на НАТО во Вилнус во јули минатата година, руската федерација беше препознаена како закана. Ова не е единствениот документиран случај – на 22 февруари 1946 година, советникот на американската амбасада во Москва, Џорџ Кенон, испратил Телеграма 511, таканаречена „Долга телеграма“. Покрај прогнозата за американско-советските односи, дипломатот заклучил дека соработката со СССР е невозможна, со оглед на нејзината деструктивна идеологија. Беше предложена само политика на одвраќање преку демонстрација на одлучност за употреба на сила.
За време на самитот на НАТО во Вилнус во јули минатата година, руската федерација беше препознаена како закана. Ова не е единствениот документиран случај – на 22 февруари 1946 година, советникот на американската амбасада во Москва, Џорџ Кенон, испратил Телеграма 511, таканаречена „Долга телеграма“. Покрај прогнозата за американско-советските односи, дипломатот заклучил дека соработката со СССР е невозможна, со оглед на нејзината деструктивна идеологија. Беше предложена само политика на одвраќање преку демонстрација на одлучност за употреба на сила.
Поминаа 78 години.
Што се смени?
Без причина и без предупредување, Русија употреби воена агресија против суверена Украина.
Пред ужасното утро на 24 февруари 2022 година, пред 10 години, Руската федерација привремено ја окупираше Автономната Република Крим и ги нападна регионите Доњецк и Луганск во Украина.
Неказнувањето на Кремљ за злосторствата извршени во Буча, Ирпин, Мариупол, Изум и Авдиивка само предизвикува дополнителни злосторства.
Украинската војска ги штити небото и земјата. Тие имаат потреба од оружје.
Украинските цивили се обидуваат да го прилагодат својот живот под секојдневните ракетни напади – им требаат системи за противвоздушна одбрана.
Украинските ученици учат да се образуваат во засолништа за бомби, но не сите училишта ги имаат.
Без промена на приоритетите за добивање членство во НАТО и ЕУ, Украинците се борат, чистат мини, спасуваат, демонтираат урнатини по руските ракетни напади, ги зајакнуваат државните институции, го усогласуваат украинското законодавство со европското законодавство.
Без помош од партнери, би било тешко да се одврати земјата агресорот, Руската федерација, чија политика е агресивна и мизантропска.
Ценејќи ја помошта на сите партнери, сакам да и се заблагодарам на Северна Македонија за: воената и хуманитарната помош, поддршката за Формулата за мир на претседателот Володимир Зеленски, поддршката за создавање на Специјален трибунал за гонење на Руската федерација за злосторството агресија врз Украина, приклучување кон Коалицијата за враќање на украинските деца насилно депортирани во Руската федерација, пристапување на Северна Македонија во изјавата на Г7 во Вилнус.
Војната продолжува. Руската закана останува.
Доколку постои закана, мора да се преземат мерки:
Украина апелира до партнерите да ја зајакнат одбранбената поддршка – ни треба оружје, заедничко производство на оружје за одбрана;
Треба да ги прошириме одбранбените коалиции за да обезбедиме безбедност;
Неопходно е да се зајакнат санкциите против руската федерација и да се спроведат, особено, за да нема индиректно финансирање на производството на ракети кои летаат над главите на Украинците и ја палат украинската земја.
Исто така, апсолутен приоритет се луѓето, животот на луѓето.
Украинските војници се посебни луѓе. Бидејќи тие се на првата линија, имам можност да ви се обратам, а особено затоа украинските дипломатски институции продолжуваат да функционираат.
Војната значи непоправливи загуби.
Има многу кои никогаш нема да изведат пенал од 11 метри, никогаш нема да постигнат тројка во кошарка, никогаш нема да постигнат високи достигнувања, нема да направат претстава, да напишат песна, нема да маѓепсаат со свирење на виолина.
Украинското утро во 9 часот започнува со минута молчење. Во 9:05 часот Печерската лавра ѕвони, потсетувајќи нè на војниците кои се во заробеништво и кои треба да ги вратиме, депортираните деца, цивилите кои се незаконски затворени во Руската федерација, исчезнатите лица кои треба да ги најдеме.
Кремљ не ги разбира адекватно историските настани, фалсификува и манипулира со информации, пишува училишни учебници исполнети со јазикот на омразата и апсурдните измислици. Идејата за крвавата псевдомоќ на Москва ги одзема животите на луѓето.
Зборувајќи од 1946 година за деструктивната идеологија на СССР, можеме да видиме дека таа и сега останува доминантна во руската федерација.
За време на две години херојски отпор на Украинците, беше создадена таква моќна меѓународна коалиција, која им помага на Украинците да издржат, да се борат сето ова тешко време. Следниот чекор треба да биде обновувањето на светскиот поредок, кој беше оштетен од Руската федерација, која убива луѓе.“
Камера: Атанас Петровски
Монтажа: Ариан Мехмети
Фотографија: Биљана Јордановска
