Во Германија се создава нова „про-путинистичка партија“: Пратеничката на Бундестагот од Левата партија, Сахра Вагенкнехт, најави создавање партија која ќе се залага за укинување на антируските санкции, објави на Икс источноевропскиот медиум Некста.
Сахра Вагенкнехт, која долго време се спротивставуваше на испораката на оружје за Украина и се залагаше за смирување на Русија, денеска објави дека ја напушта партијата Левица и формира сопствена „Сојуз на Сахра Вагенкнехт – за разум и правда“. Деветмина други пратеници од Левица најавија и дека ќе влезат во новата партија.
Според колумнистите на Билд, новата политичка сила добива на популарност, а анкетите покажуваат дека би можела да освои значителен број гласови на изборите за Бундестагот.
„Кремљ сè уште вози две шини во Германија: од десната страна со AfG (Алтернатива за Германија – екстремно десничарска политичка партија) и Вагенкнехт ќе се грижи за останатото“, пишува новинарот на Билд.
Вагенкнехт смета дека нејзината стара партија сега мора да се позиционира на нов и независен начин, бидејќи таа наскоро ќе ја нема. На крајот на краиштата, Левица беше избрана во голема мера – се разбира – поради неа.
Сè се врти околу неа: Сахра Вагенкнехт, конкретната социјалистичка и левичарска икона. Таа носи овча кожа со месеци. Се врти околу јасни изјави за тешки теми. Таа успева да зборува за санкции за суровини и за гасоводи кои треба повторно да се користат без експлицитно да се спомене Русија, крвникот Путин или руската војна против Украина.
Кога станува збор за мировната политика, тоа звучи како Кремљ, АфД и старата партија СПД и Левица („без оружје“, „преговори“). Таа има по нешто за секого.
Вагенкнехт знае и може да го направи тоа: да ги постави клучните зборови. Таа е брилијантен популист. Во време на толку многу кризи и конфликти, Германија ја има „најлошата влада на сите времиња“, рече Вагенкнехт. Таа секако, како прав популист, се осврна и на „нерегулирана имиграција“.
Според Политико, новата партија дополнително ќе го стресе разбиениот политички пејзаж на Германија – и веројатно ќе ја отстрани поддршката од екстремната десница.
Сахра Вагенкнехт, долгогодишното лице на Левицата, која има корени во Комунистичката партија на Источна Германија, вели дека нејзината нова фракција ќе го претставува големиот дел од германскиот електорат кој е длабоко фрустриран од мејнстрим политиката.
Вагенкнехт, чест гостин во ток-шоуата на германските телевизии, постојано се рангира меѓу најпопуларните политичари во земјата. Анкетите покажуваат дека нејзината партија, откако ќе се формира, би можела да стане значајна политичка сила: Едно истражување објавено во понеделник покажа дека партијата Вагенкнехт има 12 отсто на национално ниво, веднаш зад Зелените.
Партијата Вагенкнехт, исто така, би можела да постигне нешто што ниту една мејнстрим партија никогаш не успеала – да ја отстрани поддршката за екстремно десничарската Алтернатива за Германија (AfD), која во последно време бележи пораст во анкетите, достигнувајќи поддршка од 22 проценти.
Сахра Вагенкнехт, една од најконтроверзните германски политичари, на прес-конференција во Берлин го најави основањето на партијата која ќе биде именувана според нејзиното име „Bündnis Sahra Wagenknecht“ („Сојузот на Сахра Вагенкнехт“).
Според DiEM 25, нејзината политика е политика на цинизам – тип што ги доведе Германија и Европа во жалната состојба во која се наоѓаме. Таа ги смета животите на милиони Украинци и Палестинци како прашање што треба да се решава според интересите на германската индустрија.
Таа зборува за спротивставување на владината коалиција со „сериозни, добро осмислени концепти“. Честопати се зборува во стилот на FDP за „нови, иновативни технологии“ (значи, меѓу другото, нуклеарна енергија) и ни збор за ветер, соларни панели и топлински пумпи, т.е. постојните технологии кои треба само разумно да се финансираат и ролна (за разлика од моменталниот случај). Ова не е прогресивен пристап кон трансформацијата на нашиот енергетски систем.
И секако, како и секогаш: приклучување кон хорот на медиумите и партиите кои тврдат дека мизеријата во државата е вина на дојденците, а не на оние кои се на власт со децении. Истиот принцип важи и за „суровите малцинства“, помали групи на луѓе кои за себе ги бараат истите слободи и права што треба да ги има секој. Во еден момент, таа одеднаш ја поддржува актуелната политика на германската влада, промовирајќи ги процедурите за азил на границите на ЕУ и данскиот модел на запленување.
Тоа е уште една пропуштена шанса. Оние кои сакаат да ги решат проблемите на луѓето мора да вклучуваат и новодојдени луѓе. Тие мора да ја преиспитаат сопственоста, особено во областите на трансформација на нашиот енергетски и економски систем. Во спротивно, ни постојаната инфлација не може да се стави под контрола на долг рок. Социјализацијата треба да биде одговорот.
Драган Мишев
