„Ја поддржувам ‘Граѓанската повелба’ бидејќи цврсто сум убеден дека вклучувањето на граѓаните во обликувањето на нивното/нашето општество е неминовно, ако сакаме нашата држава да продолжи да постои и да функционира“, истакна Синиша Станковиќ, од ЦИВИЛ, на конференцијата „Граѓанска повелба – Глобална рамка за учество на граѓаните“.
Тој дододаде дека на истекот на третата деценија од егзистирањето како независна и суверена држава, „Мaкедонија – кај и да е, ќе стане држава со сите нишани, лека – полека, нешто со наша заслуга, нешто со помош на пријателите од странство“, потенцирајќи дека и покрај сите пречки, привршуваат процесите на тежнеење кон евроатлантските интеграции и на затоплување на односите со соседите.
„Изградивме држава, меѓутоа за жал, колку и да звучи грубо, ние сме далеку од изградба на граѓанско општество. Еден мал процент на граѓан(к)ите се борци за граѓанското општество вистински да заживее… На пример, кога само на еден мал процент или барем, на помал процент од сегашниот, би им пречеле овие седум јазика на ‘Граѓанската повелба’, на банерот зад мене… Меѓутоа, некому…, на многумина им пречат. Последниот текст/анализа за политичката ситуација во Македонија, минатата недела го насловив ‘Македонија – службениот јазик на омразата’. Сè додека е така, јазиците што се зборуваат во оваа наша ‘македонска салата’ – ќе ни пречат. Затоа се залагам дека секој треба да ја прифати ‘Граѓанската повелба’ и да работи во својата сфера на влијание“, истакна Станковиќ.
Тој додаде дека Македонија сега е и светски позната како царството на лажни вести. „Македонија е легло на спин-мајстори од политичкиот и бизнис секторот, во кое сè може да се продаде како вистина, а за жал, сè може и да се прифати со оглед на медиумската писменост на огромен број на конзументи. Не може во држава каде што секојдневно се шири омраза и лажни вести да се зборува за медиуми, да се зборува за информирање воопшто, народот вели: слепи при очи“, вели Станковиќ.
„За граѓаните навистина да можат да учествуваат во обликување на општеството, во донесувањето одлуки, мора да имаат поддршка од општествено одговорни новинари. Во првите точки на Повелбата, неслучајно се спомнати слободата на изразување на мислењето, на изнесување на политички ставови, но и слободата и достапноста до изворите на информациите. Ако секој граѓанин си го постави прашањето од Повелбата – ‘Што има тука за мене?’, во смисла, што можам да направам, со што можам да придонесам за Македонија да стане попристојно место за живеење, можеби во иднина би го одбегнале она прашање кое со децении го девастираше целиот Балкан. На српски беше ‘Колко мене доѓе?“ (Колку од ‘зделката’ е за мене?“), прашањето – потпорен столб на корупцијата…
Станковиќ додаде дека корупцијата/криминалот можеме да ја победиме единствено во соработка со сите заинтересирани граѓани, поединци, индивидуи кои се заинтересирани за себе и своите семејства, за општеството, за – својата држава да ја обликуваат за своите идни поколенија.
Дехран Муратов
Камера: Атанас Петровски
Монтажа: Eрмин Климента
Фотографија: Биљана Јордановска
