ЏАБИР ДЕРАЛА
Додека го пишував текстот за можните влијанија на војната во Иран, во сандачето ми слета електронски гулаб од кабинетот на претседателката на Северна Македонија, Гордана Силјановска Давкова. Нашата врховна командантка ја извести јавноста дека на седницата со клучните луѓе од областа на безбедноста и одбраната заклучиле дека состојбата во земјата е стабилна и безбедна. Тоа го заслужи првото место во мојот текст, се разбира. Го потисна на второ место и Александар Вучиќ кој, со своите вообичаени популистички и не многу скриени анти-ЕУ наративи, не беше некое посебно изненадување.
Особено успокојувачки беше делот од изјавата на претседателката што се однесува на другите аспекти на можните влијанија на војната во Иран, а кои се во суштинска релација со безбедноста, стабилноста и одбраната на една земја.
„Може да додадам дека во вакви ситуации размислуваме не само за можното влијание на безбедноста, туку и врз економијата, користењето на енергенсите итн. Во тој поглед, надлежните информираа дека нема проблем“, изјави претседателката на Северна Македонија.
Значи – нема проблем.
Секогаш е олеснувачки кога проблемите не постојат — барем во извештаите.
Го прочитав внимателно соопштението и решив да се смирам. Очигледно, мојот текст е производ на претерана претпазливост.
Штом претседателката и сите релевантни луѓе велат дека сѐ е во ред, тогаш сѐ е во ред.
Требаше да знам дека кај нас никој не е одговорен — особено кога сè е стабилно.
Власта не управува со перцепции преку изјави, а мојот текст сосема заслужено може да се прогласи за ширење паника. Моја грешка е што мислев дека реалноста не се менува со соопштение.
Текстот е личен став на авторот.
Балканска работа: Војна во Иран, регионот во криза, а политичарите зборуваат за стабилност
