Денеска се одржа вториот круг од локалните (општински) избори во Франција, кои веќе се сметаат за клучен политички тест пред претседателските избори во 2027 година. Иако официјалните резултати сè уште се финализираат, првичните проекции и победничките говори во големите градови ја нацртаа новата, сè пофрагментирана политичка сцена во земјата.
Овие избори покажуваат Франција во која традиционалните партии од левицата и десницата се борат да го задржат влијанието, додека крајната десница и радикалната левица бележат значителен подем.
Во Париз, кандидатот на социјалистите, Емануел Грегоар, е избран за нов градоначалник, наследувајќи ја Ан Идалго. Тој прогласи победа откако проекциите покажаа убедливо водство пред конзервативната ривалка Рашида Дати, која го призна поразот.
Марсеј останува една од најнеизвесните трки. Актуелниот градоначалник Беноа Пајан (левичарска коалиција) и кандидатот на крајната десница Франк Ализјо се речиси изедначени. Сепак, раните проценки укажуваат дека левицата најверојатно ќе ја задржи контролата, делумно благодарение на стратегијата позната како „републикански фронт“, при што кандидатот на радикалната левица се повлече за да спречи победа на крајната десница.
Во Ница, трката беше особено значајна. Ерик Сиоти, сојузник на крајната десница, влезе во вториот круг како фаворит по силниот резултат во првиот круг, што ја претвори Ница во симбол на растечкото влијание на десниот популизам.
Во Лион, актуелниот зелен градоначалник Грегори Дусе води тесна битка со независниот кандидат Жан-Мишел Олас, поддржан од централно-десничарските партии.
Во Ле Авр, поранешниот премиер Едуар Филип е на добар пат да ја задржи функцијата, што дополнително го зацврстува неговиот профил како еден од главните претенденти за претседателските избори во 2027 година.
Дел од градовите беа решени уште во првиот круг на 15 март. Крајната десница веќе обезбеди значајна победа во Перпињан, каде Луј Алио беше реизбран, додека радикалната левица постигна историски успех во Сен Дени.
Излезноста се проценува на околу 57 проценти – повисока од изборите во 2020 година одржани во услови на пандемија, но сè уште под традиционалните нивоа за локални избори.
Посебно внимание привлекува таканаречениот „републикански фронт“ – стратегија на повлекување или здружување на кандидати со цел да се блокира крајната десница. Оваа тактика беше сериозно тестирана, со мешани резултати: послаба во јужните делови на земјата, но релативно успешна во задржувањето на големите урбани центри како Париз и Марсеј.
Резултатите од овие избори јасно укажуваат на длабока политичка поларизација и фрагментација. Франција влегува во период на неизвесност, каде што локалните избори стануваат увертира за националната политичка битка што следи.
Со зајакнувањето на радикалните политички опции и слабеењето на традиционалните центристички структури, исходот од 2027 година останува отворен – но едно е сигурно: политичкиот баланс во Франција веќе не е ист.
ЦХТМ
