пишува: Сашо Орданоски
[dropcap font=”arial” fontsize=”48″]З[/dropcap]а што ли ќе се зборува во македонската политика по – ај малку да дувнеме на јогурт – евентуалното решавање на проблемот со името?! Телевизиите ќе останат без половина дебатна програма, вестите ќе им траат по 11 минути дневно, третина колумнисти ќе треба да се пензионираат, половина МНР да се отпушти, политичарите ќе се шуткаат на митингашките бини и нема да знаат како да го пополнат времето за говори, а кинескиот увоз на национални знамиња ќе секне, што ќе се одрази на тамошната текстилна индустрија и на светскиот економски раст, воопшто. Во ЕУ ќе отпуштат четвртина вработени од секторот Западен Балкан, а странските делегации во посета на Македонија ќе фатат да пијат по службените ручеци и вечери, опуштени затоа што веќе ќе немаат за што наводно важно да разговараат со своите домаќини. Хан ќе стане наркоман, од очај.
Замислете, знам дека звучи тотално неверојатно, но дури и Метју Нимиц ќе замине во пензија. Ако го примат, на негова возраст.
Ќе има нешто сечење патриотски вени заради новото име, за очекување е и помасовна македонска национална резигнација и повици на фејсбук за распнување на предавниците. А ќе има и нешто вицеви на сопствена национална сметка, за челичење на духот. Впрочем, после долги децении југ, конечно и ние да станеме север, на нешто. Е-хеееј, како ли звучи на грчки што-јужније-то-тужније!? Душа ќе им вадиме, не знаат што ги чека!
Ќе поминат во тој стил две-три недели, пред да падне командата за масовна окупација на плажите во Грција. Оти името е важно, ама гирото е најубаво кога се јаде топло, а узото кога се пие студено.
И така ќе си се тетеравиме до септември, до референдумот за името, за кога е закажан уште еден бараж од меѓународна поддршка за храбрење на Македонците да ја земат сопствената иднина во свои раце. До тогаш, претпоставувам, водечката опозициска партија ќе изгради некаков став за тоа што сака да прави со себе во животот, за да реши во која улица ќе се исклучи од кружниот тек на историјата на кој сега се врти како кога мачката си ја брка опашката. Иванов ќе биде против, за инает. Заев, ако нè фати, ќе нè гушка по улици, како да сме се посватиле.
Всушност, расплетот само ќе го продолжи важењето на една постара полу-клетва од еден драмски текст на Горан Стефановски: дека во Македонија, откако се памети, никој не се родил и не умрел во иста држава. Барем не во држава со исто име.
И, животот ќе си продолжи понатаму. А се разбира дека сите во нормалниот свет ќе продолжат да нè викаат Македонија. Ама ајде, кога им е толкав меракот на Грците…
Услови за користење, авторски права и заштита на приватноста
Преземање на содржините под различни услови од наведените не е дозволено, освен со писмена дозвола од ЦИВИЛ. Повредата на авторските права е забранета со закон.
