од корнер: ЗОРАН ИВАНОВ
Бесполезна и тема без тема е увезената дилема за тоа дали Македонија дома може да се нарекува само Македонија.
Некако отсега, во борбата за глас плус се наметнува, изветвената манипулативна реторика од типот патриоти и предавници. Се насетува дека во предизборните партиски кампањи, употребата на одредницата Северна ќе биде еден од несуштинските популистички, беспредметни и не содржајни елементи за одвлекување на вниманието од вистинските партиски понуди. Дури и Христијан Мицкоски, веројатно од што немаше што друго да им каже на неколкуте насобрани граѓани во Гостивар, машки се пофали дека никој не можел да го натера да не изговара Република Македонија.
Не може човек на глас да не се изнасмее кога во подготовките на дизајнот на партиските кампањи се нудат алатки каква што е последнава со афирмирањето на пишувањето на влијателниот грчки весник „Катимерини“. За почеток и таму некои новинари, како и овде некои колеги, си го чешлаат јазикот на темава со големата дилема дали ние овде во земјава можеме да си се викаме Македонија или пак името за севкупна употреба е нашата фатална судбина.
Во коментарот, весникот се обидува да поентира со наводниот факт дека со тоа што Македонија не ги почнува преговорите со Унијата, ерга омнес било веќе загрозена категорија. И сега паника во Грција и радост во Македонија. Во овој дијапазон на нелогични спротивставености, заедничкото и кај едните и кај другите е што, недобивањето датум го враќало времето пред Преспанскиот.
Клучниот аргумент на грчкиот автор на текстот во „Катимерини“ кој во играта вклучува и едно латентно толкување на правниот авторитет Евангелос Венизелос, е дека без почеток на пристапните преговори со Унијата, владата во Скопје нема да има обврска да го користи своето ново име, Северна Македонија. Преспанскиот, иако тоа во него никаде децидно не пишува, на некој начин сугерирал дека новото име на земјата не би важело без почеток на пристапните преговори со Унијата.
Целата ова ујдурма од Грција, во наменски пакет на сеирџиството од недобивањето датум за преговори, еве, се пренесува и кај нас. Ама и паничарите во Грција и сеирџиите во Македонија го игнорираат клучниот факт дека името на нашата држава е сега Северна Македонија. И дома и надвор. Службено не службено, доброволно, не доброволно, присилно, не присилно, сакале, не сакале, тоа е.
Новото име е забетонирано прво во нашиот устав, второ во регистарот на ООН. Македонија е Северна и дома и надвор. А тоа кој како, кога и во кои околности, во општа вербална и пишана комуникација, ќе ја употребува или нема да ја употребува географската Северна е личен избор и за по дома и за надвор. Задолжителното е само во делот на коресподенцијата во меѓународните релации. Сѐ друго е бла, бла. Чешлање домољубиви јазици и таму на југ и овде на север.
И пред, на набедените патриоти, од овие редови да им се крене косата и да им засветкаат очите, само потсетување на клучнииот факт:
Нашата државата Македонија, Северна ама Македонија, е единствениот имател на брендот Македонија. Нема друга. Просто.
