Турција е водечка меѓу локалните, регионалните и глобалните сили кои се обидуваат да го пополнат вакуумот на моќ по соборувањето на сирискиот претседател Башар ал-Асад на 8 декември. Анкара е подготвена да биде еден од најголемите победници во Сирија по Асад.
Како што наведува ВоА, и покрај тоа што е во воен сојуз со САД во рамките на НАТО, главната цел на Турција во Сирија и е сојузникот на Соединетите Држави во земјата – Сириските демократски сили предводени од Курдите, или СДФ.
Со години, СДФ соработуваше со американските сили во борбата против Исламската држава на североистокот на Сирија, победувајќи ја ИД во нејзиното последно место, Багуз, во близина на границата со Сирија, во март 2019 година.
Околу 900 американски војници се распоредени заедно со силите предводени од Курдите за да ја спречат ИД повторно да воспостави географска основа, а Курдите ги надгледуваат затворите во кои се сместени илјадници борци на ИД и нивните семејства.
Сепак, Турција ги гледа Единиците за одбрана на народот, или ЈПГ, кои го сочинуваат најголемиот дел од борбените сили на СДФ, како продолжение на Курдистанската работничка партија или ПКК со седиште во Турција. ПКК е ангажирана во бунт во југоисточна Турција со децении, понекогаш прибегнува кон насилство во нејзината потрага по поголема автономија и права за етничките Курди. Турција, САД и Европската унија сите ја гледаат ПКК како терористичка организација.
СДФ не ги негира своите врски со ПКК, но рече дека нема да учествува во терористички напади на турска територија.
На 15 декември, турскиот министер за национална одбрана Јашар Ѓулер го нарече расклопувањето на курдските сили „примарно прашање на Анкара во Сирија“.
„Ова им го изразивме на нашите американски пријатели. Очекуваме тие да ја преоценат својата позиција [за поддршката за Курдите]“, рече Ѓулер.
Тој го повтори претходниот коментар на турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган, кој на 10 декември рече дека борбата против курдските сили во Сирија, „која ја загрозува безбедноста и вечноста на двете земји, ќе продолжи без никаква отстапка“.
Драган Мишев
Целиот текст прочитајте го тука:
