Во последните денови има зголемена ескалација на насилството на улиците во Србија. Граѓаните се сведоци на тепања, закани за силување и прегазување од автомобили, додека новинарите и активистите се цел на репресија.
Во исто време, претседателот на Србија зборува за можноста за воведување вонредна состојба, забрана на медиумите и распоредување на војската, што дополнително го продлабочува чувството на несигурност.
Во програмата Нов ден N1, две лица кои ги следат настаните од прва рака, активистката на движењето Браво Марија Срдиќ и новинарот и уредник на порталот Машина Марко Милетиќ, зборуваа за реалната состојба на терен.
Апсење за време на протестите
„Синоќешните протести во Нови Сад беа некако помирни од изминатите неколку дена. Денес, собирот продолжува како продолжение. Граѓаните изразуваат незадоволство од притворањето на луѓе за време на протестите. Никогаш не знаете кога и зошто ќе бидете приведени. Ве приведуваат, а потоа ви се ставаат многу работи. Арсенал од обвинувања“, рече Срдиќ.
Милетиќ го опиша доцнењето во реакцијата на полицијата кога самиот бил нападнат.
„Полицијата реагираше час и половина подоцна. Реагираа со желба да ги отстранат граѓаните од протестот. Се обидоа да ги отстранат поддржувачите на СНС. Реакцијата беше чудна и задоцнета. Луѓето можеа да видат кои се агресорите. Можеа да реагираат повеќе од еднаш за да спречат ескалација на конфликтот. Ние, новинарите, сме сведоци на едноставна ескалација на насилството и репресијата“.
Тој, исто така, ги истакна различните пристапи на полицијата кон новинарите.
„Полицијата очигледно дејствува под различни наредби. Додека еден ден ќе напаѓа новинари, следниот ден ќе ги штити. Прорежимските медиуми имаат заштита и се чувствуваат побезбедно“.
Лични инциденти
Срдиќ, исто така, опиша лични инциденти што ја покажуваат сериозноста на заканите.
„Мојот син беше на прометна раскрсница и беше повреден кога беше прегазен од автомобил. Автомобилот го возеше припадник на жандармеријата, но тој не беше на должност во тој момент. Судскиот процес е во тек. Во друг случај, кога ме прегази автомобил, возачот го призна злосторството. Спогодбата сè уште не е потврдена. Како народ одлучуваме да ја завршиме оваа борба со победа“, рече таа.
„Природно е да се чувствува страв кога ви се закануваат секој ден. Неверојатно е што, по десет месеци, никој не е повреден. Луѓето сè уште покажуваат самоконтрола, иако има голема количина гнев. Најдраматично е заплашувањето на младите луѓе, репресијата и насилството создаваат пасивност. Луѓето се плашат за живот и екстремитети, а режимот не смее да има премногу простор. Вучиќ го става товарот на своите постапки врз граѓаните. Никој од нас нема да ги загрози животите на другите луѓе, само режимот го прави тоа“, истакна таа.
Милетиќ заклучи дека граѓаните многу добро препознаваат кои медиуми работат во нивен интерес.
„Треба да има некаков вид вонредна состојба, но без формално воведување на официјална вонредна состојба“, рече тој.
Овие сведоштва укажуваат на сериозна ситуација во Србија, каде што секојдневните протести стануваат опасни за граѓаните, новинарите и активистите, додека властите разгледуваат остри мерки што дополнително го комплицираат цивилниот надзор и безбедноста.
Д. Мишев
