ЗОРАН ИВАНОВ
Новинарството е „седма сила и четврта власт“.
Но за да ги заслужи овие атрибути, првиот, што самото новинарство си го припиша за себе за да се најави во општествата како негова демократска совест и, вториот, што му го прикачија политичките структури со цел да му се додворат и да му ги неутрализираат неговите изворни цели, актуелното глобално светско новинарство е пред невозможна мисија.
Хетерогеноста на новинарската слобода како примарна претпоставка за професијата да се нарекува „новинарство“ е со непремостливи меридијански димензии. Ова со украинските настани, со руската агресија по милионити пат потврдува дека на светско ниво за новинарството генерално не можеме да зборуваме во суперлативи. Тоа, како со сегашниов руски случај, тамошното новинарство, тамошните медиуми, се во некаква агресорска функција и со уредувачка политика која, евидентно е и се креира во воените командни штабови. Згора, агресорските власти токму во името на нивната „вистина“, а со цел да не ги боли глава додека газат со тенковите по туѓи територии, ги испозатворија и оние малку слободоумни и професионални портали, радија и телевизии.
Но, за среќа по вистината, денес никој не е во можност да ги замолчи сите новинарски редакции дури и во земјите со најтоталитарни режими. Сателитските комуникации и интернетот се тие современи демократски алатки кои ѝ стојат на располагање на новинарската вистина и на фактичката објективност.
За кај нас, што да се заклучи за Светскиот ден на медиумите?
По режимското време, редакциите се вдахновени со доволно кислород непречено, самосвесно и совесно, согласно професионалните журналистички стандарди, да си ја туркаат и да си ја афирмираат својата професија. Се разбира, сето во рамките на автономните уредувачки политики кои, за жал, сѐ уште се обременети со разно разни притисоци поради специфични егоистични побуди и потреби, како на сопствениците на медиумите, така и на политичките и бизнис центрите на кои сопствената комоција им е поважна од општествената потреба за вистина, правда и правичност.
Сѐ на сѐ, македонското новинарство, еве благодарејќи и на бројните интернет портали, на новинарските редакции во нив, и наспроти таканаречените традиционални медиуми како весниците, радијата и телевизиите, на мошне високо професионално рамниште го одржуваат дигнитетот на новинарството и воопшто на медиумите и ја негуваат и унапредуваат македонската плурална демократија.
