Единството и различностите се два контрастни концепти. Идеите отелотворени во секој концепт се спротивставуваат на другиот. Единството е договор или хармонија, додека различноста се однесува на разновидност, асортиман или мешавина. Единството има врска со сличноста на еден или друг начин. Од друга страна, разновидноста е точката каде што работите се разликуваат.
Образовниот систем, со свои делови, функции и членови, има единство во смисла дека постои договор во целите на училиштето. Целта на постоењето на училиштата секаде треба да е иста.
Училиштата се составени од ученици од сите демографии. Бидејќи образованието е основно право за сите, без оглед на расата, економскиот статус, полот или религијата, училиштата сега се состојат од здрава мешавина на ученици од различни раси, религии, социјални и економски слоеви и родови. Недискриминацијата доведе до прогресивна разновидност во образовните институции. Учениците и студентите сега се од различни раси и религии, а со тоа и културите или основните системи на верување се различни, како и јазиците на кои тие зборуваат.
Обединувањето на студентите од различно потекло повлекува усвојување на вредноста на ценењето на другите луѓе и уникатноста на нивните околности. Почитувањето доаѓа по свесноста, затоа пред учениците да научат да прифаќаат и да најдат значење во разликата од оние што се поразлични од нив, треба да им се даде до знаење што се случува во специфичните култури или групи на различни ученици. Незнаењето е всушност извор на непријателство и отфрлање. Дискриминацијата обично произлегува од незнаење. Луѓето природно избегнуваат работи за кои не знаат ништо, што е исто со училишниот систем.
Студентите ќе бидат непријателски расположени и ќе ги отфрлат оние за кои не знаат ништо или оние кои се далеку поразлични од нив, затоа што се плашат да откријат зошто постои голема разлика. За да се намали и искорени тензијата помеѓу различните групи, учениците треба да бидат изложени на различни култури, религии, раси, родови прашања и економски или социјални слоеви. Изложеноста идеално води кон подобро разбирање и појасен поглед на тоа зошто работите се такви какви што се. Знаењето и свеста се клучни искоренувачи на сегрегацијата од која било причина.
Вистинското учење е резултат на огромен извор на информации и вистински искуства. Освен читање и патување, можното средство за учење и истражување на нови хоризонти е преку споделување приказни и искуства со луѓе кои не ги делат истите позадини, идеологии, традиции и потекло. Процесот на обединување на културите во училиште им помага на учениците не само да ги подобрат своите знаења, вештини и благосостојба, туку им помага да развијат човечки вештини, и им помага да бидат отворени кон критичкото размислување.
Голем дел од предрасудите кај учениците, се всушност карактеристики кои тие дома ги научиле од своите родители. Во сржта на човекот е да стои понастрана од непознатото, па затоа многу често ваквите карактеристики и облици се пренесуваат од генерација на генерација.
Мултикултурното образование е едно од најпопуларните концепти во денешното образование. И покрај растечката литература, значењето и импликациите на мултикултурното образование се слабо разбрани. Приодите кон мултикултурното образование значително се разликуваат. Главната цел на мултикултурното образование е да ги реформира сите образовни институции и училишта, така што учениците од различна етничка, расна, културна и социоекономско потекло имаат еднакви можности за образование и учење. Друга цел на мултикултурното образование е да се подобри квалитетот и образовната мобилност кај жените и мажите. Со други зборови, еднаквоста, без оглед на студентското потекло, е главната градба на мултикултурната филозофија на образованието. Ова е филозофијата што може да ги намали постојните етнички, културни и социоекономски диспаритети меѓу учениците и нивните влијанија во однесувањето.
Ирена Крџиќ
