• Latest

„Патриотскиот“ проект на Мицкоски за следните избори – „конфедерација на плачиминџи“

October 2, 2023
Еврокомесарката за проширување Марта Кос (photo: EC - Audiovisual Service)

Скандал: Српска националистичка песна на ЕУ форумот за проширување – што се случи?

November 17, 2026
Роботика во практична демонстрација: Прецизно ракување со предмети. (Извор: Google / Gemini, screenshot)

Вештачката интелигенција и роботиката: Светот отвора нови технолошки хоризонти

November 17, 2026

Црно Море: Потона товарен брод во бугарската економска зона, сомнежи за напад со морски дронови

November 17, 2026
Кијив, 17 ноември 2026 (ДСНС)

Руски ракетен напад врз два моста во Кијив – Украина бара прекин на огнот во Црното Море

November 17, 2026

Прва трилатерална средба на Џинпинг, Трамп и Путин во Шенжен

November 17, 2026

Прашање на денот: Насилството врз жените не смее да остане само вест! Што мора да се преземе?

November 17, 2026
Парламент на Србија (wikipedia)

Почнува смената на власта во Србија: Конститутивна седница на Народното собрание

November 17, 2026

ЕУ со нови санкции против руски банки, енергетски компании и мрежите за дезинформации

November 17, 2026

Мислете му ја!

November 17, 2026
фото извор: Алта банка

АЛТА БАНКА: Кредити од 1,6 милиони евра и можен судир на интереси

November 16, 2026
CivilMedia
  • ДОМА
  • ВЕСТИ
  • ПОЛИТИКА
  • ИЗБОРИ
  • ОПШТЕСТВО
  • СЛОБОДНА ЗОНА
  • АНАЛИЗИ
  • РЕГИОН
  • СВЕТ
  • ВОЈНА ВО УКРАИНА
No Result
View All Result
  • ДОМА
  • ВЕСТИ
  • ПОЛИТИКА
  • ИЗБОРИ
  • ОПШТЕСТВО
  • СЛОБОДНА ЗОНА
  • АНАЛИЗИ
  • РЕГИОН
  • СВЕТ
  • ВОЈНА ВО УКРАИНА
No Result
View All Result
CivilMedia
No Result
View All Result
Home СТАВОВИ

„Патриотскиот“ проект на Мицкоски за следните избори – „конфедерација на плачиминџи“

October 2, 2023 11:20
in ПОЛИТИКА, СТАВОВИ
Share on FacebookShare on Twitter

НЕНАД ЈОВАНОВИЌ

Рековме дека ВМРО-ДПМНЕ е војска. Рековме и тоа дека Мицкоски е генерал на таа војска. Сега, овде, нема да речеме, ама би требало да разбереме – нашите „патриотски“ интелектуалци толку многу им е драга близината на моќниците, посебно на оние „од десно“, и ако ова го разбереме, можеби би можеле да пофатиме и некоја подобра перспектива за иднината.

Денес претпоставувам дека на сите тоа им е јасно. „Патриотскиот“ поет, „патриотскиот“ режисер, „патриотскиот“ писател и новинар, глумец и професор, денес е опседнат од желбата да својот „нежен“ интелектуален хабитус им го поклони на тврдата десничарска партија за сувопарна власт. Оти, нели, сите само СДСМ не (!), таа е нивната логика. И додека нивната „скромност“, „прикриеност“ и „срамежливост“ нема крај кога станува збор за секојдневните човечки неправди, а најтривијалната е газење на малцинските права пред нивниот нос кои тие не ги гледаат и не ги слушаат, и немаат појма што со нивните права да прават, освен онаа глупава максима: „Не за Уставни измени под Бугарски диктат“, вие оваа максима ја користите за да блокирате буквално сè во државата, да ги газите сите закони во оваа држава, и можете уште да ги ништите сите норми на човечност, можете да му дадете и најперверзен тон на вашето самоволие, притоа смеете да се изнапљачкате, па дури имате право и да убиете, ништо од тоа нема да ја промени нивната свест – тоа тромо, глупаво и општествено битие кое го мибилизираат за „националните работи“ против Бугарите. А и не само против нив, против сите: Албанци, Европјани, Американци…

Сега, наеднаш, нема граница за неговата „десна“ хиперсензибилност, поготово тогаш кога треба да се наслушне и најтанкиот „тантрум на националната душа“, сега тие се „одлучни“ и „храбри“ кога стотина илјади луѓе треба да се подигнат од нивните огништа, без разлика што тој народ гледа директно во провалија.

Поединечни судбини Мицкоски не го интересираат, тој жонглира со големи цифри и опседнат е во мислите за милениумски перспективи, тој го создава националниот мегапроект и разбирливо, не се занимава со ситници, впрочем, кој се занимава со пилевина кога се рушат цели шуми?

Ама овој десничарски „балван“, кој така спремно го натовари на својот грб „универзумот на нацијата“, судбината на еден милион и осумстотини илјади граѓани во оваа земја, не е никој друг освен оној неугледен, ползечки „гном“ на кого и таа најобична и секојдневна граѓанска одговорност му претставува терет. И нема тука никаков парадокс. За денес македонскиот интелектуалец со „десен предзнак“, да успее до „височините“ на народен мудрец или национален месија, не му е потребно ништо друго освен да ги мрази Бугарите, Албанците, родовите и женските права, Американците, а притоа никогаш претходно да не се обидел да стане граѓанин.

Што значи тоа граѓанин? Тоа е онаа форма на апстрактна еднаквост со сите останати граѓани во државата, без разлика на професијата и формалното образование. Вишокот на „национална мудрост“ не е ништо друго туку компензација за немањето на одговорност. А кога ваквиот случај – како симптом – на длабока фрустрација на „патриотската интелигенција“ поприма лудачка појавност, тогаш ни станува јасен и оној манично-депресивен карактер на патриотскиот интелектуален „живот“ воопшто. Неговиот на сите нас добро познат досаден ритам: тупавост – еуфорија – тупавост; па повторно… тупавост… еуфорија, повторно тупавост… и така до бесконечност.

Тие исти кои вчера, па така и денес, вклучени во најдлабокиот патос на националната саможртва, го набљудуваат сопственото лизгање во пропаст, не правејќи ништо тоа да се спречи; од најдлабокиот бунар, пишуваат инфантилни писма до светските сили пресметувајќи се со нив како со некои кибритлии од локално гранапче. Најпрво им пишуваат со самосожалување, потоа им пишуваат со мегаломанија, па повторно со самосожалување, и така во круг. До бесконечност.

Дали нашите патриотски плачиминџи навистина веруваат во своето оплакување? Па, зависи, како кој. Оние тупавите – да; оние малку побистрите – не. Тие, побистрите, знаат дека нашата историја не е толку трагична (ако воопшто е трагична) за разлика од историјата на околните, па дури и далечни народи и народности. Знаат тие многу добро дека ние Македонците сме истрпуеале многу неправди, ама знаат исто така дека можело да поминеме и многу полошо.

Секој човек што има зрно сол во главата јасно му е како бел ден дека од песимизмот и самооплакувањето не може да се развие никаков напредок и квалитет, ама ете, нашата култура, а посебно онаа „политичката“ – и посебно онаа „гражданско-новинарска“ – се расфрлаат со песимизам и плачипичкарање на сите страни, и уште за тоа добиваат аплаузи. А зошто тоа го прават?

Заради истата причина што оној мајмунот си го држи qурwoт во ладна супа. Ете затоа!


Текстот е личен став на Авторот. Дозволено е преземање на текстот според лиценцата Creative Commons 4.0 / Извор: Frontline
Tags: ВМРО-ДПМНЕМицкоски
ShareTweetSend
CivilMedia

СЛОБОДНО.НЕЗАВИСНО.ОТВОРЕНО

  • ЗА НАС
  • ИМПРЕСУМ
  • КОНТАКТ
  • АВТОРСКИ ПРАВА
  • Политика на приватност
  • МАРКЕТИНГ

Следете нè

No Result
View All Result
  • ДОМА
  • ВЕСТИ
  • ПОЛИТИКА
  • СЛОБОДНА ЗОНА
  • АНАЛИЗИ
  • РЕГИОН
  • СВЕТ
  • ВОЈНА ВО УКРАИНА
  • ДИСКУРС
  • ФОРУМ
  • ГРАЃАНСКА
  • МАРКЕТИНГ
  • ИМПРЕСУМ