Само еден ден пред светските медиуми да бидат „потопени“ во трагичните последици од експлозијата на браната Каховка во Украина под руска контрола, најновиот напад на Евгениј Пригожин против руската армија на 5 јуни падна од радарот. А тоа беше неговиот најексплозивен досега.
Евгениј Пригожин, шефот на армијата платеници познати како Вагнеровата група, ја обвинува руската армија дека лаже за настаните во рускиот регионот Белгород, каде Руските партизани против Путин спроведуваат прекугранични акции од Украина од крајот на мај и предупредуваат на ризикот од граѓанска војна, пишува Гардијан.
Тој бара на рускиот министер за одбрана Сергеј Шојгу да му се суди за олеснување на „геноцидот врз руското население“ со тоа што бил целосно неподготвен за војната во Украина, и повторно сугерира дека Шојгу и другите високи воени команди треба да бидат застрелани. Пригожин, исто така, тврди дека жителите на регионот Белгород му пишувале, предлагајќи решение од типот на Чиле.
„Чиле значи Пиноче“, објаснува Пригожин. „… Руската елита на стадион опкружена со вооружени луѓе со митралези“.
Пригожин дури и игра на нуклеарната карта, првично велејќи дека би било контрапродуктивно да се користи сега и дека „копчето требало да се притисне порано… иако тоа би било чин на заебан психопат“. Подоцна во интервјуто тој сугерира дека Русите ќе бидат способни да користат нуклеарно оружје на своја територија. Ова доаѓа со предупредување дека тој не е сигурен колку добро би функционирало нуклеарното оружје доколку е лошо одржувано како и остатокот од руското вооружување.
Едночасовното интервју следи по турнејата на Пригожин низ руските градови за време на која тој зборуваше за потребата да се отвори „втор фронт“, во информативната сфера, да се каже на населението вистината за она што се случува на фронтот и препорача создавање на територијална армија специјално за заштита на Русија. И покрај тоа што тој негира дека има политички амбиции, сите овие елементи заедно изгледаат многу како политичар кој се подготвува или за изборна кампања или за вооружен пуч.
Останува прашањето дали Пригожин е под контрола на Кремљ или е лабав топ што претставува сериозна закана за режимот. Бидејќи во Русија ништо не е како што изгледа, ова или/или прашање е веројатно премногу едноставно. Некои работи, сепак, изгледаат појасни од другите.
Пригожин не би можел да патува низ Русија држејќи суд без поддршка и заштита на највисоко ниво. Згора на тоа, додека ги оцрнува, како што ги нарекува, корумпираните елити и неказнето повикува тие да бидат погубени, најпознатиот руски борец за борба против корупцијата, Алексеј Навални, гние во казнена колонија и се соочува со потенцијална затворска казна од 30 години. Оние со заштита на вистинските места можат да кажат што сакаат.
По преземањето на Бахмут, Пригожин одлучил да ги повлече своите сили, оставајќи ја редовната руска војска да го држи градот. Дали му беше дозволено да го стори тоа знаејќи дека контролата на Русија врз Бахмут беше загрозена од украинските вооружени сили кои ја вратија контролата врз делови од околните села? Ако во наредните недели Русите го изгубат градот, ќе биде обвинета редовната војска, а победата на Пригожин на Бахмут ќе биде недопрена. Повторно, ова укажува на покровителство на највисоко ниво што му овозможува да го спаси лицето.
Сугерирајќи создавање територијална одбрана и отворање на, како што тој го нарекува, својот втор Вагнеров фронт во земјата, Пригожин се чини дека се позиционира да игра мешавина од полициски, безбедносни и информациски/пропагандни улоги во Русија. Ова е многу различно од тоа да се биде прокси алатка за надворешна политика и приватна армија која работи во странство, особено ако се земе предвид дека Вагнер, како и повеќето други приватни воени компании (освен оние создадени за заштита на критичната инфраструктура), сè уште е официјално нелегален. Без поддршка од повисоки инстанци изгледа тешко да се замисли колку долго оваа амбиција ќе остане неоспорена.
Друга работа што станува појасна е внатрерускиот хаос и непријателство, ако не и директен вооружен конфликт. Во последната недела, силите на Вагнер приведоа офицер на руската федерална армија кого го обвинија дека го минирал нивното повлекување и пукал во нив додека бил пијан; Руските партизани против Путин ги заробија руските редовни сили и го поканија гувернерот на регионот Белгород да преговара за нивната слобода; и еден висок чеченски борец отворено го критикуваше Евгениј Пригожин, истакнувајќи го ривалството меѓу чеченските сили и Вагнер. Без да се брои зголемената љубомора помеѓу зголемениот број руски приватни армии, горенаведеното опишува најмалку четири фракции на вооружени Руси (вклучувајќи ја и едната што се бори на украинската страна) во меѓусебни конфликти.
Според пишувањето на Капитал.ру, лидерот на Чеченија, Рамзан Кадиров, го повика Пригожин да се откаже од личните амбиции и да се обедини околу рускиот претседател Владимир Путин, како и да работи на постигнување на целите и задачите поставени за да се постигне победа.
„Тие ја ограбуваат и ограбуваат Русија“: Пригожин остро одговори на барањето да се напуштат личните амбиции
Тој одговори на гласините дека руската претседателска администрација му дава јасен сигнал да ги остави настрана неговите лични амбиции заради заедничка победа.
На ова Пригожин одговори дека има „многу сериозни лични амбиции, прекумерни лични амбиции да живее во земја наречена Голема Русија“.
„Затоа што Голема Русија е земја која му диктира услови на целиот свет и не тече бавно низводно во темната бездна, во бездната, на чело на подбивачките бирократи и длабоката држава, која ја ограбува и ограбува. Затоа, имав, имам и ќе имам лични амбиции “, рече тој.
Ако некој прифати дека Пригожин е заштитен од Кремљ, колку Кремљ всушност значи Путин? Досега Пригожин се воздржуваше од директни напади врз претседателот и дури изјави дека го почитува. Меѓутоа, со исмејувањето на нуклеарното одлучување и способностите на Русија во неговата неодамнешна харанга, тој се чини дека го поткопува самиот концепт на руското нуклеарно одвраќање. Тешко е да не се сфати ова како критика на Путин кој е крајниот арбитер за нуклеарна употреба. Двоен, троен блеф?
Најновиот гаф на Пригожин сè повеќе личи на врв на санта мраз што ги издава растечките фрактури во највисоката руска структура на моќ. Во земја која не може да одбрани ни мал дел од нејзината граница од упади и дозволува беспилотни летала да го погодат центарот на моќта, тешко е да се замисли господар во Кремљ кој има апсолутна контрола, предвидливост и капацитет за планирање неопходни за управување со сето ова. хаос и ги влече конците на Пригожин.
Во февруари 2022 година, два дена пред инвазијата на Украина, високи членови на рускиот совет за безбедност се поклонија пред навидум семоќниот Путин. Како што војната продолжува, истите тие луѓе можеби се оние кои планираат да ја преземат контролата од претседател кој изгледа се повеќе се разведува од реалноста на линијата на фронтот. Ќе им треба жртвено јагне за катастрофалната „специјална воена операција“. Пригожин со своите чести говори против редовната војска им ги подава во чинија шефовите на руските вооружени сили. Можеби тој исто така ветува дека ќе биде нивниот предводник и гарант за имунитетот бидејќи помага да се движите низ хаосот што доаѓа. Прашањето е дали ова го вклучува Путин или не.
Д. Мишев
