ДИЈАНА ТАХИРИ
Меѓуопштински центар за социјална работа Бутел-Чаир, место во кое граѓани од две општини бараат услуги и помош за свои социјални потреби- од социјална помош за образование на децата, додатоци за трето дете, помош за туѓа нега и уште куп други услуги, односно права кои им припаѓаат на граѓаните од ранливи категории. Како и сите социјални центри низ државата.
Зошто го спомнувам токму центарот Бутел-Чаир а не и другите? Затоа што имав потреба да доставам документи во меѓуопштинскиот центар, и се најдов таму за прв пат. Можеби и другите центри имаат слична пракса на опслужување, но немам точни информации, читателите ќе знаат според општините во кои живеат.
Социјалниот центар е поставен во еден од старите објекти поранешниот Центар за згрижување деца со воспитно социјални проблеми, 25 Мај, кој пред неколку години се затвори, а во дел од просториите во објектите сега се поместени полициската станица Бутел, и Меѓуопштинскиот центар за социјални работи Бутел-Чаир.
За полициската станица дознав минатиот месец, кога отидов да си ја подигнам личната карта, откако отидов во стариот објект и видов дека тука веќе не постои станицата туку е преместена на друга локација. Новата полициска станица Бутел е во дел од објектот на поранешниот Дом за деца 25 Мај, се влегува и чека внатре, реновирано, чисто, скромно, но ново.
За разлика од Меѓуопштинскиот центар за социјални работи, со еден шалтер кон кој барателите на услуги- граѓаните чекаат на ред надвор! Поставеноста на шалтерот е неколку скали подолу на самиот влез, веројатно некои метар до два колку да застанеш пред шалтерот кој е на ниво на колената, па треба да се наведнеш и да застанеш со рацете на таблата од иверица поставена на надворешната страна од шалтерот, со поглед на задната страна од компјутерот и раката на службеничката- на маусот, не можеш да го видиш лицето, а ако имаш проблеми со половината, нозете, грбот, или вртоглавица, треба некој друг наместо тебе да оди да заврши работа.
Чекањето пред шалтер се одвива надвор пред објектот, во секакви временски услови – од 40, 30, 20 или минусни степени, и кога врне и кога вее и кога е тропска горештина.
Веднаш до шалтерот, има влезна врата – од минатиот век или од кога е изграден објектот, од каде што службениците, откако едвај успеваат да ја отворат одвнатре, ги повикуваа граѓаните за одредени услуги.
Зошто го пишувам ова?
Затоа што Меѓуопштинскиот центар за социјална работа Бутел-Чаир не опслужува мала група луѓе. Според пописот на населението од 2021 година, во општина Чаир живеат околу 57 илјади жители, а во општина Бутел околу 37 илјади жители. Тоа значи дека овој центар е институција во која своите права и услуги потенцијално ги бараат речиси сто илјади граѓани.
Чаир е една од најгусто населените општини во државата, со многу млади семејства и голем број деца, додека Бутел опфаќа населби со различна социјална структура – од урбани до периферни делови, во кои дел од граѓаните се соочуваат со економска несигурност, невработеност или потреба од социјална поддршка.
Токму затоа социјалниот центар не е само административна институција. Тоа е првата врата на државата за луѓето кои имаат најголема потреба од помош – родители кои бараат додатоци за децата, лица со попреченост кои остваруваат право на туѓа нега, семејства кои зависат од социјална помош.
И, ако државата се мери по тоа како се однесува кон најранливите, тогаш прашањето не е зошто граѓаните чекаат пред шалтер на дожд, снег или горештина, туку зошто грижа на државата за ранливите категории останува само на зборовикога се работи за достоинството на граѓаните, а во ралноста, ги остава да чекаат пред институциите што треба да им помогнат.
Начинот на кој изгледа редот пред оваа институција зборува повеќе за состојбата на социјалната грижа отколку сите стратегии, програми и декларации за неа.
