Да се третира „Српскиот свет“ како културна идеја е опасна илузија. Станува збор за долгорочна стратегија за ширење на српско националистичко влијание, која сè поотворено се реализира и во Северна Македонија — не само со знамиња и паради, туку и со поддршка од домашни политички актери.
Како што пишува авторката во колумната „Идентитетот во селективен процес на умирање: ‘Српски свет’ со официјален печат на македонската власт“, не станува збор за симболични гестови, туку за политичка агенда со амбиции што директно го засегаат македонскиот идентитет.
Да се нарекува „Српскиот свет“ само идеолошка или културна концепција е грубо потценување. Тоа е стратегија – стара, континуирана и внимателно градена – за проширување на влијание, поттикнување на национализам и, најопасно, легитимирање на амбиции кои директно ја загрозуваат македонската територија и идентитет.
Присуството на вицепремиерот Иван Стоилковиќ на настани со Милорад Додик и други носители на оваа идеологија не е случајно. Тој таму е како претставник на Владата — и со тоа државата ѝ става институционален печат на оваа стратегија.
Кога во Битола, пред српски официјални лица и македонски функционери, се изјавува дека Битола и Охрид се „српски градови“, а никој од владините коалициски партнери не реагира, тоа не е дипломатски гаф. Тоа е соучесништво.
Селективната борба за идентитетот – онаа што се води со жестина кон некои соседи, но со молк кон други – не е борба. Тоа е селективно умирање, како што прецизно сугерира и авторката. А во тој процес, „Српскиот свет“ се вгнездува со целосна дозвола – и со македонски печат.
Линк до оригиналниот текст:
Идентитетот во селективен процес на умирање: „Српски свет“ со официјален печат на македонската власт
