Војо Маневски
Премиерот најави дека нѐ очекува втор ребаланс на буџетот во наредните недели. Недостатокот на приходната страна бил околу 130 милиони евра.
Објаснувањето е дека поради тоа што владата се откажа од делот од акцизите и делот од ДДВ поради цената на нафтата на светскиот пазар, приходната страна останала пократка за тие средства. Да потсетиме дека ова е втор ребаланс на овој буџет. Првиот ребаланс беше со објаснување дека поради истите причини недостасуваат околу 37 милиони евра. По ребалансот се зголемија средствата од задолжување за над сто милиони евра. Нешто во соодносот меѓу планираното и реализираното не е добро. Во превод, државата троши повеќе одошто може да собере од даноци и акцизи.
Како и да е, и следниот буџет ни е во припрема. Анкетите низ министерствата се веќе во тек. Каде се греши при димензионирањето на приходите и расходите, па сѐ поголемите буџети не ни дозволуваат да врземе крај со крај? Не верувам дека е проблемот во стручноста на службите во министерството за финансии. Мислам дека е во политичките цели на владата која нема сили да влезе во реформи на администрацијата, пензискиот и здравствениот систем.
Нема сили затоа што политика со популистички методи не носи добри резултати таму каде што се потребни објективни критериуми.
Корупцијата и даночната евазија со сивата економија се постојани придружници на сите влади и на целото општество во целина. Тоа е лице на нашиот менталитет на недоволна одговорност кон државата која ја сакаме само во песните и тоа под дејство на домашните течни олеснители.
Кога треба да се преземе одговорност, наоѓаме сто начини да не си ја извршиме должноста кон државата.
Реформата во администрацијата не само дека е нужна, туку се плашам и дека веќе е добро задоцнета. Погледнете ја структурата на буџетот и ќе видите колкав дел од него оди за плати и придонеси на чиновниците.
Меѓу граѓаните постои веќе уверување дека зголемените плати во судството, образованието, администрацијата не ја зголемија нивната продуктивност. Напротив сите имаат чувство дека се оди надолу и само поединечниот ангажман на некои од судиите, професорите или лекарите го држи системот да не потоне.
Понекогаш се јавува надеж дека работите можат да се надминат само ако стручните луѓе го кажат својот збор. Проектот на Finance Think за реформи во пензискиот систем треба сериозно да се разгледа и да се дојде до подолгорочен план за реформи во него. Конечно да слушнеме за предлози на интелектуалците и евалуација на нивното знаење а не само прогресија на докторските титули.
Цената за регрутација на политичари од пониските партиски структури без поголеми знаења и докажани резултати ќе си ја платиме како царина на мост. Треба да знаеме дека тоа што ќе го платиме е цена на нашата неодговорност кон иднината на оваа држава и цена за нашата неодговорност кон идните генерации.
Ребалансот и не бара повеќе објаснување од легендарната реченица на Милка Планинц кога во осумдесеттите ја презеде сојузната влада на Југославија: ПАРИ НЕМА и затоа мораме да влеземе во процес на штедење и стабилизација. Постарите се сеќаваат како заврши и штедењето и стабилизацијата. Стравот од реформи ја уништи таа држава, а има шанси и оваа да влезе во таков процес.
Специјално за ЦИВИЛ МЕДИА | Сите права се задржани.
Војо Маневски е долгогодишен новинар, уредник и политички аналитичар, со богато искуство во следењето и анализата на политичките, економските и општествените процеси во земјата и регионот. Во своите текстови се осврнува на актуелните политички случувања, економските политики и трендови, функционирањето на институциите, демократските процеси и пошироките општествени предизвици.
ПОДДРШКА ЗА ЦИВИЛ. ДОНИРАЈТЕ ДЕНЕСКА.
Ако го цените тоа што го прави ЦИВИЛ, поддржете ја нашата работа.
Вашата поддршка ни овозможува да известуваме, да ја одржуваме платформата за демократски дијалог, да објавуваме едукативни содржини, да се бориме против лагите и да ги браниме човековите права и слободата.
Поддржете го ЦИВИЛ. Донирајте ДЕНЕСКА.
