АДМИР ЛИСИЦА
Исламофобијата не е нова појава во Европа, па затоа со години наназад сме навикнати да слушаме и читаме расистички тези насочени кон дехуманизација на муслиманите на овие простори.
Она што загрижува е брзината со која расте исламофобијата и нејзините последици врз секојдневниот живот.
Во контекст на Босна и Херцеговина, јасно е дека меѓу најголемите исламофоби со години наназад спаѓа Милорад Додик, кој настојува да биде мегафон на фашизмот во регионот. Иако ова не е првпат, а веројатно ниту последен, овој пат Додик отиде чекор подалеку и со својата реторика потсети на тоталитарни времиња.
Фашистичките настапи на Додик во Лукавица се доказ за радикализацијата на дел од босанските Срби кои, охрабрени од растот на десниот популизам и исламофобијата во Европа, се обидуваат таа пракса да ја применат и во босанско-херцеговечкиот јавен простор.
Додиковата исламофобија треба да се сфати како безбедносна закана и повик на линч врз муслиманите.
Исламофобијата, стигматизацијата на Бошњаците, фашизмот, но и туркофобијата не смеат да се набљудуваат како истап на поединец, што досега често се потенцираше при слични случувања. За фашистоидната дегуманизација одговорни се и неколкуте стотини Срби од Лукавица и околината кои неговиот радикален говор го поддржаа со громогласен аплауз, со што потврдија дека се согласуваат со ваквата исламофобна и расистичка реторика.
Погрдните називи и омаловажувањето на Бошњаците, со одобрување од повеќе стотини Срби, меѓу кои има и такви што го заработуваат својот леб во „омразеното Сараево“, покажуваат дека и денес, како во дваесеттите години на минатиот век, еден човек може да мобилизира маса и да ја искористи во контекст на спроведување фашизоидни замисли.
Хана Арент, во делото „Извори на тоталитаризмот“, посветува посебно внимание на масите и нивната моќ во контекст на спроведување на тоталитарните идеологии. Ако се вратиме во минатото, има многу примери каде диктатори како Мусолини или Хитлер со „пламенити“ говори прокламирале проблематични тези на штета на други, со цел да ги мобилизираат масите за реализација на тие замисли.
Фашистичкиот истап на поранешниот претседател на ентитетот РС, Милорад Додик, и реакцијата на присутните, кои не се двоумеа како да реагираат на примитивните и фашистички изјави на својот „Дуче“, туку енергично изразија согласување, укажува дека во овој случај одговорноста не припаѓа само на поединецот.
Она што и овојпат поминува „под радар“ е Додиковото понижување на Турците, на кое би требало да реагира Амбасадата на Република Турција во Босна и Херцеговина, бидејќи има премногу сличности со тоа што деновиве гледавме во соседна Црна Гора, каде просрпски ориентирани елементи покренаа низа акции против граѓани од турска националност, со повици за нивно протерување од државата.
Главна цел на Додик се Бошњаците, тоа е јасно. Сепак, важно е да се нагласи сегментот на исламофобијата и неговото потенцирање на „различната вера“, прикажувајќи го исламот како религија што не треба да биде прифатлива за граѓаните од српска националност на подрачјето на Лукавица и околните рурални месни заедници.
Во момент кога Њујорк демократски избра муслиман, Мамдани, за градоначалник; кога претседателот на САД во Вашингтон го пречекува претседателот на Сирија или пофално говори за претседателот на Република Турција — радикализираните Додикови Срби настојуваат да ги објаснат геополитичките движења како војна помеѓу христијанството и исламот.
Новото ширење на омраза од страна на Додик и практичното демонстрирање дека може да мобилизира маса против муслиманите за кои говори претставува закана за безбедноста на граѓаните на Босна и Херцеговина. Тоталитарните методи што ги применува Додик во својот јавен настап наликуваат на предвоените говори на српските политички лидери, од кои повеќето го завршија својот политички пат во Хаг.
Говорот на Милошевиќ од 1989 година беше вовед во агресијата врз Босна и Херцеговина и во геноцидот врз Бошњаците. Затоа, Додиковиот излив на фашизам и одобрувањето од масата пред која говореше мора да бидат предмет на истражни постапки.
Ако и овојпат Додик биде „помилуван“, во иднина ништо нема да го спречи да тргне по стапките на своите претходници од Пале и Белград.
А вие што со задоволство ги трошите вашите пари кај оние што аплаудираат на говори на омраза кон Бошњаците, Турците и другите муслимани — следниот пат сетете се на говорот на Додик и на стотиците раце што со воодушевување го поздравуваат тоа!
Текстот е личен став на Авторот. Преземено од PREPOROD Info.
