пишува: САШО ОРДАНОСКИ
Објективно, се чини дека г. Мицкоски нема за што да се лути: целата епизода од средбата со бугарскиот премиер Борисов е една „тврда“ лекција за тоа како изгледа да си играш – добро, се извинувам, да водиш – „висока политика“, а да сакаш да седиш на две-три столчиња истовремено. Г-динот Борисов прво му ја расчисти масата на г. Мицкоски за да почне состанокот, ги раскомоти македонските колеги, а потоа му постави неколку логички прашања на лидерот на македонската опозиција. Тоа се истите прашања за кои во Македонија две години се обидуваме да извлечеме јасен одговор, а постојано добиваме образложенија во вид на елиптични флоскули, двозначни и трозначни „математички прецизни“ формулации, а всушност бесмислена политичка демагогија, мешана со наводна проникливост: „Сè што е позитивно за двете страни – му вели Мицкоски на Борисов – ние го поддржуваме. Да немате дилема!“… Немаме дилема. Имаме трилема.
И не само ние што не добиваме јасни одговори, туку на истиот лицемерен начин си играат дрндупка со низа високи претставници и од ЕУ, во билатерални средби со земји-членки на таа Унија, како и со Американците. Резултат? Меѓународната заедница и денеска не е на чисто што ќе добијат од ВМРО-ДПМНЕ, во смисла на регионалната стабилност и просперитет, доколку тие, некако, се вратат на власт во Македонија? Им требаат недвосмислени, јасни одговори, а не евтини политички досетки.
За тоа нема никакво значење кој каде студирал, чија стипендија користел за магистратура и докторат, а ни со кого е женет… Брилијантна е забелешката дека и Ким Џонг Ун дипломирал во Швајцарија, па не е Швајцарец.
Во безброј прилики ова јавно му се укажува на ова раководство на ВМРО-ДПМНЕ. Одговорот од таму е дека сите тие (ние) кои ги поставуваме ваквите прашања сме „платеници на Заев“ и дел од пропагандниот апарат на СДСМ. Добро. Тоа можеби поминува во Драчево и Карбинци, ама не и кај Борисов. За некои поголеми и поважни од Борисов, обаче, и дума да не стане!
Тоа е резултатот на таа опозициска стратегија доброволно да се исклучат, а потоа од петни жили и да му контрираат на процесот на македонската евро-атлантска интеграција. Тој процес и така е валкан и компликуван – користам прилика, уште еднаш, да го поздравиме г. Макрон – но со клиповите што нашата опозиција упорно ги ставаше речиси на секој чекор од ова историско патешествие, не само што ја зголеми неизвесноста за конечниот успех на овој стратегиски зафат, туку толку многу ја избербати внатрешно-политичката цена за постигнувањето на неопходните компромиси, што од тие морално-политички последици тешко ќе се опорави духот на оваа генерација македонски граѓани.
А, да биде иронијата уште поголема, ВМРО-ДПМНЕ е прозападна, проевропска партија. Но, од „дрвото“ за спас на груевизмот, не ја видоа „шумата“ на македонскиот државен и национален интерес. Тоа е јасен лидерски пропуст, за кој нема оправдување. Се извинувам, ама така е.
