Руската агресија врз Украина не се води само на бојното поле, туку и во сферата на информациите, каде пропагандата создава паралелни реалности и го разорува демократското ткиво на општествата. На меѓународната конференција „Одбрана на демократијата: Хоризонти на слободата“, Јевген Цимбаленко од Националниот универзитет во Кијив зборуваше за влијанието на руската пропаганда врз украинските заедници во Германија, особено меѓу бегалците, и за опасноста од затворање во информативни меури кои ја попречуваат интеграцијата и ја поткопуваат демократската свест:
Како што спомена и мојот колега ВолфгангРесман, неодамна ја завршивме третата фаза од проектот Media Dialogue, во кој заедно со партнери од Украина, Грузија, Ерменија, Молдавија и Белорусија разговаравме за демократијата – како можеме да ја поддржиме, но и како постепено ја губиме. Ова се исклучително важни теми.
Сепак, би сакал малку да го сменам фокусот на разговорот и да зборувам за руската агресија и за тоа како војната против Украина не е само физичка, туку и информативна војна. Во изминатите три години живеев во Украина за време на целосната инвазија. Подоцна добив покана од Универзитетот во Манхајм, Германија, каде што ја продолжив мојата истражувачка работа.
Денес истражувам како руската пропаганда влијае врз украинските заедници во Германија. Не сум бегалец – јас сум, условно кажано, работен мигрант – но ги користам истите информативни канали како и украинските бегалци тука. И можам да почувствувам дека многумина од нив остануваат затворени во сопствени информативни меури.
Постојат сили и структури кои не им дозволуваат да излезат од тие меури, што директно ја попречува нивната интеграција во германското општество и нивниот понатамошен развој. Токму затоа сакам да ја проверам оваа претпоставка и да започнам истражувачки проект кој ќе го анализира влијанието на руската пропаганда и формирањето на наративи меѓу украинските заедници во Германија, особено во бегалската популација.
Фокусот на моето истражување се Telegram каналите, бидејќи тие се во голема мера неконтролирани и овозможуваат брзо и лесно ширење на какви било идеи и пораки.
Ова прашање ме погодува и на лично ниво. Јас сум Украинец и сè што се случува во Украина длабоко ме боли. Можеби токму поради тоа не сум доволно објективен, и затоа сакам преку истражување да ја потврдам или да ја отфрлам мојата хипотеза. Би сакал да се покаже дека не е вистина – дека станува збор само за лични чувства. Но морам да го проверам тоа.
Како заклучок од претходните проекти и заеднички разговори со партнери од различни земји, сите ние разбираме дека не се бориме само за територија. Се бориме за националниот идентитет, за слободата и за независноста во нашите идеи.
