НЕМАЊА РУЈЕВИЌ
Бруталното тепање на студенти и граѓани во Нови Сад покажува дека режимот не само што е подготвен да се одмазди – туку всушност ја спроведува.
На што служи употребата на палки и солзавец пред ДИФ во Нови Сад? За да влезе бесрамен декан на „работното место“? Крвави глави само за тоа? Тешко.
Тоа е демонстративна вежба што не може да се преземе без одобрение од самиот врв.
А самиот врв, т.е. претседателот Александар Вучиќ, дури овој понеделник ја повтори злокобната најава дека државата ќе „избере момент“ за да одговори на „малтретирањето“ – така ги нарече блокадите.
Другиот ден рече дека се обидуваат да избегнат сила, но дека таа ќе се користи на некои места – наводно колку што е потребно.
Сликите од Нови Сад покажуваат дека Вучиќ повторно излажал. Студенти и граѓани – голораки – беа брутално нападнати.
Додека некои оклопни полицајци се обидуваа да се туркаат и да избегнат удар, други се туркаа во бес, испраќајќи неколку луѓе во болница.
Режимот ќе се крие зад формалности, имено дека на полицијата наводно ѝ е дозволено да влезе на факултет по покана на деканот.
Но, тој декан – освен непријатноста што ја предизвика кога им го сврте грбот на своите студенти – не беше во никаква опасност. Интервенцијата на полицијата не само што беше непотребно брутална, туку и непотребна воопшто.
Вистина е дека режимот различно пресметува што е „неопходно“, а што е „непотребно“. Сега јасно се проценува дека е „неопходно“ лојалистите меѓу полицајците малку да се опуштат, да видат како реагира народот.
Можеби претседателот да ги исфрли своите фантазии за одмазда за кои јавно зборуваше во Информер, таа затворска ментална болница со камери за надзор.
Вучиќ повеќе не живее во својот Чациленд, туку во земја каде што народот не го сака. Во која луѓето се на страната на студентите. Тој не може никому да му прости за тоа.
Но, исто како што нема временска машина за да го поништи падот на настрешницата или да го врати стравот во коските на луѓето кои се ослободиле од стравот, така никаква магија не може да ја врати пролеаната крв сега.
Уште една црвена линија е премината. Не ни требаат повеќе докази дека режимот не само што сонува за одмазда, туку ја спроведува каде и да може.
И дека ќе биде уште полошо ако народот не го крене својот гард, да се вклучи во тотална самоодбрана.
Избор и подготовка: Љубомир Костовски
