Kaко за почеток на ова важно претсказание, да ве потсети Младичот, прелични мои, дека пред повеќе од месец дена ја предвиде и „понудата” на Груевски до Заев, да се здружат против барањата на албанските партии. И повторно, Младичот би сакал да нагласи дека се работи за класичен пропагандистички трик, кој заедно со „востанието” на тврдокорните мекотели, треба да ја задржи играта во оваа пат-позиција и на овие теми. А пат-позицијата, да потсетиме, значи одржување на власт на МВРО – преку нивниот премиер, министри и сите лостови на власта, која се користи и злоупотребува, а богами и функционира, далеку надвор од својата „техничка” рамка.
Младичот во својата кристална топка гледа дека оваа игра, со сите форми на можни опструкции, од Хорхе па натаму, може да потрае до локалните избори. За тоа, секако, треба да се создадат „услови“. А, како што гледаме, МВРО и ги „создава“, што директно, што преку „автентични“ граѓански инцијативи.
Дај Боже да греши Младичот. Но, доколку не греши, тие избори би ги организирала „техничката”, односно сегашната влада на ВМРО-ДПМНЕ и ДУИ. Тоа е и целта. Сé друго ќе биде исто: ќе доминира оваа атмосфера и национализмот, а во втор план ќе биде криминалното децениско владеење и пропаѓањето на општеството по сите основи. За темите со локално значење и да не зборуваме.
Во такво песимистичко сценарио за Македонија и за нејзините граѓани, началниците повторно ќе добијат можност, преку нивниот изборен инженеринг потпрен на клиентелистички притисок врз администрацијата и на социјалните трансфери (пензии, субвенции, додатоци, социјална помош, стипендии итн..), а секако и стандардната медиумска поддршка, која сè уште доминира во нашиот медиумски простор, да добијат поповолни изборни резултати и да ја оддолжат кризата.
Оваа понуда воопшто не е непримамлива за дел од албанските партии, особено за ДУИ, која во ова гледа шанса за враќање на дел од гласовите, особено откако го „понижи” Груевски кој им прифати сè на ДУИ, но не ја доби поддршката за формирање влада. Истото, доколку се спроведе оваа игра на оддолжување, може да му се случи и на Заев.
Потоа, сето тоа ќе се „одработи” убаво, да изгледа како голема „албанска победа”, преку повеќе албански медиуми, не само во Македонија. Еве, по „понудата“ на Груевски до Заев да се обединат против албанската платформа, некои медиуми на Косово веќе објавија содржини дека Заев и Груевски се „договорени“. Така оди тоа денес во „новинарството” на Балканот.
Кога ви зборува Груевски за дефакторизација на Македонците, преку она што е предмет на преговорите за составување на нова влада, всушност, мисли на сопствената дефакторизација. Прашајте го Фројд, ако не му верувате на Младичот. Како и со многуте тези за неговите непријатели (односно „непријателите на народот“) кои ни ги изложува, а кои во суштина претставуваат рефлексија на грдиот лик од огледалото. Со оваа игра, тој сака повторно да се факторизира, да остане во игра и да продолжи да ја опструира правната разрешница за неговото криминално владеење. Тоа сценарио воопшто не исклучува и насилство, и тоа веќе отворено го кажува и Пастирот на телевизии, а и неговите мегафони.
Оптимистичката варијанта би била да добиеме набргу влада со поддршка на пратениците на СДСМ и на албанските партии, која ќе не внесе во мирни води и ќе даде реален резултат на локалните избори. Досега, барем таков впечаток се добива во јавноста, работите се движат во оваа насока, иако прилично бавно, со темпо „два чекори напред – еден назад“. Со оглед на тоа какви циркуси се изнагледавме, секакви лупинзи се веројатни, и покрај многуте оптимистички сигнали. Песимизмот, со ваква политичка пракса во земјава, е природна состојба. Затоа, сите сме во исчекување и не веруваме на ништо додека не е навистина готово. Самото тоа што Груевски влезе без потписи кај Иванов и за 20 минути излезе со мандат, а дека Заев достави 67 потписи и уште чека мандат, кажува доволно.
Сепак, фактот дека пред некој ден се јави лично генералниот секретар на НАТО Столтенберг да го порача истото што и ЕУ – дека има потписи за нова влада, а и дека се огласи најмоќната светска воена алијанса, што на нашиот проблем веќе му дава и безбедносна димензија, дава надеж дека голема беља, и покрај обидите на досегашната власт, нема да има.
Но, Младичот чувствува дека е потребен и дополнителен притисок и охрабрување во вистинската насока, превод на дипломатските пораки, дополнителни објаснувања за да се одбегнат непотребни безбедносни компликации, кои се можни и можат да бидат предизвикани од овие луѓе кои одамна не фунционираат и размислуваат рационално, туку криминално. Тој процес секако ќе се случува меѓу нашите политичари и нашите меѓународни пријатели.
Она што граѓанките и граѓаните треба да го направат е да не потпаѓаат на сеењето страв, омраза и на провокациите на власта во заминување. Треба да бидат трпеливи и обединети во нивните барања за враќање на нормалноста во Македонија. Чекавме повеќе од 10 години, можеме да почекаме уште малку.
