По повод Светскиот ден на слободата на медиумите, 3 мај, ЦИВИЛ го постави ПРАШАЊЕТО НА ДЕНОТ: Што мислите за македонските медиуми? кое предизвика лавина реакции, во кои доминира незадоволство, недоверба и остри критики кон состојбата во медиумскиот простор.
Дел од граѓаните директно посочуваат дека медиумите се „заробени“ и под силно политичко влијание:
„Немаме ние медиуми… сè е тоа партиска испостава, пропагандистички инсталации. 35 години сè е контролирано“, пишува еден од коментаторите.
Други одат чекор подалеку, тврдејќи дека новинарството ја изгубило својата суштина:
„21 век е, никој просечно интелигентен не мисли дека медиум постои за да информира народ“, гласи една од поострите оценки.
Во голем број реакции се споменува и економската зависност на медиумите.
„Повеќе од половина си имаат свои спонзори и работат за нивен интерес“, наведува граѓанин, додавајќи дека ваквата пракса ја разорува довербата во информациите.
Сепак, некои учесници во дебатата издвојуваат поединечни медиуми и новинари како позитивни исклучоци. Најчесто се споменуваат Телма и ТВ 24 како „пореални“ и „посодржајни“, иако и тука има забелешки дека квалитетот не е конзистентен. Не изостанаа пофали и за работата на медиумската платформа на ЦИВИЛ.
„Мислам дека ЦИВИЛ е единствениот слободен медиум и оддавам признание“, вели еден од нашите читатели.
Критиките не застануваат само на политичкото влијание. Дел од граѓаните укажуваат и на слаб квалитет на содржините и недостаток на стручност:
„Новинарите информации бараат само од политичари… зборуваат за енергетика, а не прават разлика меѓу kW и kWh“, стои во една реакција, која го отвора прашањето за професионалните стандарди.
Во коментарите се провлекува и носталгија по повисоки новинарски критериуми, со споредби со регионални медиуми како НИН и Политика, кои за некои граѓани претставуваат пример за посериозен пристап.
Генералниот впечаток од реакциите е песимистички:
„Беда од медиуми… ретки изворни вести, повеќе пренесувачи на туѓи информации“, пишува еден граѓанин, додека друг додава: „Медиумите се лигават на власта за една корка леб.“
Иако има и гласови што ја разбираат економската реалност во која работат новинарите, преовладува ставот дека недостига баланс и интегритет:
„Јасно е дека новинарите треба да живеат, ама треба да се има мерка“, заклучува еден од учесниците во дискусијата.
Овие реакции отвораат сериозни прашања за довербата во медиумите, нивната независност и улогата во едно демократско општество – прашања кои, според граѓаните, сè уште немаат задоволителен одговор.
Б. Ј.
