Во 1946 година бил потпишан Договорот за пријателство и соработка меѓу Југославија и Албанија. а Тито предложил Албанија да стане дел од југословенската федерација, како седма република.
Во 1947 година разговорите продолжиле, но тензиите почнале да растат поради различните визии. Тито сметал дека индустријата треба да се развива во Југославија, а Албанија како неразвиена да биде само суровинска база.
Во 1948 година планот за федерација пропаднал по расколот меѓу Тито и Сталин. Хоџа, лојален на Сталин и Информбиро, ја прекинал соработката со Југославија, обвинувајќи ја за „ревизионизам“ и предавство на комунизмот. Ова довело до целосен прекин на односите и крај на идејата за федерација, пишува во пост на Фејсбук Дејан Трајковски, професорот на Универзитет “Св. Климент Охридски” Технички Факултет – Битола.
По расколот со Југославија во 1948 година, Албанија се свртела кон Советскиот Сојуз. Меѓутоа, по смртта на Сталин во 1953 година и доаѓањето на Никита Хрушчов, кој започнал со десталинизација, односите почнале да се влошуваат. Хоџа ги отфрлил реформите на Хрушчов, особено осудата на култот на личноста на Сталин, сметајќи ги за ревизионизам. Во 1961 година, Албанија формално ги прекинала односите со СССР.
По прекинот со СССР, Албанија се свртела кон НР Кина, предводена од Мао Цедунг, која исто така била во конфликт со Советскиот Сојуз. Сепак, односите почнале да се влошуваат, особено по смртта на Мао во 1976 година и доаѓањето на Денг Сјаопинг, кој започнал економски реформи, што Хоџа повторно ги сметал за капиталистички и ревизионистички. Во 1978 година, Албанија ги прекинала односите и со Кина, обвинувајќи ја за предавство на марксизмот-ленинизмот.
По прекинот со Кина, Албанија западнала во целосна, децениска самоизолација, отфрлајќи ги сите главни социјалистички сили (СССР, Кина, па дури и Југославија). Хоџа прогласил политика на самодоволност, тврдејќи дека Албанија може да опстане без странска помош. Ова довело до екстремно економско назадување и речиси херметична изолација од меѓународната заедница.
Додека Југославија ги доживувала своите ѕвездени мигови на светска слава, Албанија станала една од најзатворените земји во светот, со строга контрола врз населението, забрана за странски медиуми, ограничено движење и затворање на луѓе. Оваа изолација продолжила сé до смртта на Хоџа во 1985 година и постепеното отворање на земјата кон почетокот на 1990-тите, но по цена на големи внатрешни ломови и иселување.
После сите премрежија, денеска Албанија е земја-кандидатка за членство во ЕУ, која успешно отвора поглавија за пристапните преговори и која се подготвува за управување на државата со помош на Вештачката интелигенција.
Македонија, од некогаш просперитетна југословенска република стана презадолжена и сиромашна балканска земја, едно бесперспективно и тажно место за живеење од каде секој сака да замине. Киднапирана е од корумпирани политичари кои го распродаваат нејзиното национално богатство, уништувајќи ја иднината на земјата и претворајќи ја во евтина суровинска и енергетска колонија на странските корпорации, без надеж за некакво подобрување во догледна иднина.
М. Д.
