Војо Маневски
Некои зборови толку се одомаќинија кај нас што ги употребуваме како да се бонбони или лекови за притисок. Реформи ни се потребни, реформите се во тек или – уште еден таков израз – реконструкцијата е на ред, во тек е реконструкција и слични замајувања на здравиот разум без кој веќе не можеме да заспиеме. Исто како стотиците апчиња со кои го лечиме покачениот притисок а знаеме дека од нив големо фајде нема.
Што ќе реформираме кога не сакаме ништо да промениме? Да сме го реформирале изборниот законик . А зошто да го реформираме кога веќе се навикнавме на него а плус тој ни донесува стабилност на политичкиот пазар. Зошто сега да се реформира кога дел од нашите професори од правничката фела размислуваат како клиенти кои чекаат ред да влезат во стабилноста на политичките односи. Чекале неколку циклуси и сега кога извесноста на сегашниот изборен систем им навестува политичка кариера некој се обидува да бара промени. Стварно не е фер кон тие интелектуалци кои се однесуваат како играорци на сред село.
Најголема клетва на орото на сред село е кога дојде ред да го водиш орото и се скине тапанот. Каде сега да пукне пукналникот кога дојде на мене ред да бидам ороводец.
Зошто политичките партии би го менувале изборниот закон кога овој сегашниот модел им донесува извесност на резултатите? Се е разработено и се сѐ одвива според предвиденото сценарио. Тоа што овој модел формира вакви партии каде критичката мисла се разбира како предавство или волјата на лидерот е политика на партиските органи за членовите па и за остатокот на граѓани кои учествуваат во изборите е нормална работа. Граѓаните што се надеваат на заштита на своите права а не сакаат да се партиски бројки никој ама баш никој не ги прашува за изборниот закон
Ако е тоа така и е нормално, зошто тогаш е ваква состојбата во општеството и државата? Добра ли е состојбата каде ја упропастуваме иднината на нашите деца и уште со тоа треба да се фалиме?
Ги изоставувам приказните од штипскиот пазар зошто нивната острина често не се совпаѓа со колективниот занес на апатија и бегање од одговорност. Не сум сигурен дека е пријатна констатацијата кога продавачот на дињи ги фали своите производи, а при тоа вели дека не се расипливи како универзитетската професорка која за испит наплаќала 300 евра. Вели три години да стојат во подрум нема да се расипат толку. Еее, на пазар со сарказам се зборува за универзитетска професорка. А нејзината фела молчи и се оградува од коментари оставајќи институциите на системот да донесат одлука и притоа на сет глас велат дека институциите не функционираат. Да ѝ позавидиш на хипокризијата доведена до совршенство. После политичарите биле себични и за себе само мислеле. А ние господа на што мислиме кога гласаме за нив?
Ќе донесат изборен закон кој ним им одговара! Е, на кој да му одговара почитувани сограѓани? Нам да ни одговара? Па ние не кажуваме што е нашиот интерес. Каде имаше протест или истакнување на некоја граѓанска иницијатива за подемократски изборен процес? На плажа на Халкидики или во Саранда? Хедонизмот е само друг термин за неодговорност и свесно замижување пред процесите и состојбите. А кој велеше дека мора да се чува идентитетот? Па шарените чорапи и малешевското оро не се ни дел од големината на нашиот идентитет на неодговорна нација кон себе и потомците.
Реконструкција на влада е другиот збор кој кај нас стана институт и тоа научен, низ кој се затрупуваат неуспесите на сите влади до сега. Смешно звучат речениците со благодарност кон министрите кои се реконструирани. Па ако биле добри, зошто ги менувате? Ако е врвен критериум партиската спогодба и трговија, тогаш зошто ви се потребни министри. Вам ви требаат пренесувачи на партиските ставови кои лидерите ги преставуваат како партиски политики и достигнувања. Нешто како ДХЛ пошта. Барем еден реконструиран министер да беше критикуван дека не се снашол со обврските кои му биле дадени. Барем еден да беше даруван со такви карактеристики.
Нова енергија ќе донеле новите лица? Од енергија изгоревме на ова сонце, господа. Кажете каде и што новите министри постигнале и каде ги верификувале своите познавања и способности? Во партиските тела и форуми секако, ама тоа е за партиски функции. За водење држава и државни институции потребни се поинакви гаќи и други колани. Министер за земјоделие ќе бил некое момче кој никаде не ги објавил своите идеи и модели за зголемување на производството на храна. Ако ги објавел, ќе требало и да ги одбрани пред стручната јавност. Вака, ни лук јал, ниту на лук мирисал. Да не го навредиме само него, туку скоро исти се и другите нови министри. Партиите така се договориле и готово.
Опозицијата заплеткана во сопствените проблеми, освен покачување на политичката температура не поведува процеси и не брани модели и политики.
Ми замеруваат моите почитувани сограѓани зошто постојано ги критикувам граѓаните, наместо политичките партии и политичарите. Не ги критикувам според очекувањата, зашто тие се производ на сите наши недоследности и погрешни разбирања на состојбите. Ние бараме тие да направат реформи за да ни биде подобро, а дома ниту реформ-торта не правиме, туку се вративме на пресни погачи и се убедуваме себеси дека со тоа го чуваме наследениот идентитет.
Еее, така и ни треба. Гриземе од погачите и пцуеме зошто не можеме да си ги видиме децата или внуците. Пцуеме, ама во себе повеќе, зошто ако пцуеме гласно некој ќе нѐ праша зошто само пцуеме, а ништо друго не правиме. Од одговорите се плашиме, не од прашањата.
Текстот е личен став на авторот | ЦИВИЛ МЕДИА
Во ера на дезинформации, националистички популизам и авторитаризам, неопходна е вашата поддршка за ЦИВИЛ.
Поддржете ги независните медиумски платформи на ЦИВИЛ во борбата против дезинформациите, национализмот, хибридните закани и авторитаризмот
Дајте го својот придонес СЕГА.
