ЏАБИР ДЕРАЛА
Мицковски е како свената булка крај шините. Неговото деструктивно однесување во политиката, бескрајниот лелек, ирационалното инаетење и контрирање го оставаат сам, како цвеќенцето кое, кутрото, го употребив како метафора за неговата појава. Нека ми простат љубителите на флората.
Тој и неговата партија, што в раце му ја даде неговиот ментор, со кого се препукува преку медиумите и социјалните мрежи, исклучително лошо функционираат во демократскиот амбиент во земјата. Се разбира, некој ќе каже дека добро функционираат, бидејќи се видливи и влијателни преку медиумите, партиската војска од тролови и инсталациите се длабоко вгнездени во институциите и слични констатации.
Не мислам на тоа. Вмровската пропагандна машинерија е мошне присутна, па и успешна. Не станува збор за тоа.
ВМРО-ДПМНЕ не функционира како чинител во еден демократски систем. Ниту еден ресурс што го има оваа партија, не го вложува за доброто на општеството и државата. Напротив. Се грижат само за себе и сè што прават е насочено кон освојување на власта по секоја цена, па и по цена на опстанокот на самата држава.
И како опозиција, вмровците обилно се хранат од буџетот на државата, која им овозможува да имаат повеќе од доволно пари во партиската каса. Имаат обилни буџети за изборни кампањи – од државата. Нивните пратеници лапаат плати, дневници и патни трошоци од парламентот и безброј други институции, а не се мали ни донациите. За црните пари што ги имаат на располагање, а за кои постои само сомнение, да не говориме (сепак, сè уште не се докажани).
Наспроти сето тоа, оваа мрачна структура стои зад секој немил настан, инциденти и пропагандни операции со кои предизвикуваат или диригираат поделби и насилство во земјата. Го блокираат буквално секој позитивен чекор што се обидува да го направат прогресивните сили во земјата – НАТО, ЕУ, регионална соработка, безбедност и сигурност, справување со здравствени, природни и други непогоди… Ги блокираа(т) сите клучни реформи за добробитта на сите граѓанки и граѓани.
За ниту еден настан или процес во земјата или во светот немаат јасен став. Имаат само обвинувања и кукумјавчење. Деноноќно дрдорат без смисла. Здодевни се. Ама упорити.
Ако човек погледне од страна, однесувањето на Мицковски е многу комично. На моменти, малку тажно, бидејќи тој, всушност, е прилично осамен.
Еден од најсвежите примери е посетата на претседателката на Европската Комисија, Урсула фон дер Лајен. Нејзиното доаѓање во земјава беше уште едно значајно охрабрување за нашата земја да продолжи со европскиот пат. Уште една потврда за почитувањето на сите особености на нашата земја, македонскиот идентитет и јазик, дојде заедно со добрите вести за големата финансиска помош за развој на нашата земја.
Фон дер Лајен не се сретна со него. Што значи тоа? Во дипломатијата и политиката воопшто тоа е силна, недвосмислена и јасна порака. Не мора човек многу да се разбира во овие прашања, ниту да толкува – очигледното е сосема доволно.
Пораките беа јасни. Од нас зависи. Сите можности се отворени, Европа е подготвена за проширувањето, следниот потег е наш – да ги усвоиме уставните измени и да продолжиме со европскиот пат низ реформи со кои оваа земја ќе стане модерна европска држава.
Со други зборови, само еден чекор нѐ дели од брзата лента кон ЕУ. Во период на жестоки светски кризи и војни во Украина и Блискиот Исток, сигурноста, стабилноста и благосостојбата на ЕУ е единствената светла перспектива за сите граѓанки и граѓани на Северна Македонија. Дури и за блокаторите како Мицковски и сличните на него. Свенати булки крај шините.
