П.М. (61), деновиве го оствари правото на минимална пензија, откако долги години – прогласена за технолошки вишок, живеела прескромен живот, затворена во светот на своите неостварени желби. Со исплата на првата пензија, во висина од 8.845 денари, таа сега може слободно, првпат по долги години, живот „во заробеништво“, да си дозволи ситни нешта, за кои мечтаела.
„Сакам лаптоп за да ги запишувам стиховите, да ги преуредам, да можам да сурфам на интерент, барем на тој начин да појдам во Париз и таму, кај мостот Мирабо, каде што тече Сена да го остварам својот сон, да ја рецитирам таа, мојата најомилена ‘Sous le pond Mirabeau’ („Под мостот Мирабо“)“, вели оваа жена, која цел живот го поминала во еден град во западна Македонија, како стечаен работник, во постојан грч со животот, поради финансиската немоќ и сиромаштијата.
В.Ч. е долгогодишен стоматолог, но иако има ординација во која работи со своето семејство, и иако, како што вели, сите се вработени, секогаш живеела просечен живот.
„Ако редовно платените сметки, задоволените потреби за храна и облека, значат стандард, тогаш сме го имале и јас и сопругот. Но, што станува со другите потреби на животот, зарем имаме резервен? Да можеш од време-навреме, да си дозволиш уживање со патувања во странство, да не ја проверуваш картичката кога имаш други екстра-издатоци во месецот“, вели оваа соговорничка на ЦИВИЛ Медиа.
Ј.Х. е медицинска сестра, со речиси 30 години стаж и со плата од 300 евра.
„За какви права зборуваме во оваа катастрофа од живот? Во ова мизерно секојдневие, во кое ни ја зедоа слободата, кога секој ден сме под притисок на извршителите од една и на лудоста на политичарите од друга страна, а во тоа менгеме по глава не удира и времето кое тече незапирливо… А ние, и со возрасни деца, не пораснавме, па секој ден дозволуваме да бидеме мобирани на разни начини“, реагираа и оваа жена.
Наспроти реакциите на нашите соговорнички, според професорката д-р Мирјана Најчевска, стои проблемот на дискриминација на неосвестената жена во општеството.
„Најтешка ситуација е тогаш кога оној што е дискриминиран, не сфаќа дека е дискриминиран! Најверојатно дискриминацијата е најтежок проблем на жената во Македонија. Во моментот, кога жената во Македонија ќе сфати дека е дискриминирана по многу основи, тогаш, и овој ден ќе ја добие и својата вистинска смисла“, вели професорката Најчевска, една од најголемите борци за човекови права во македонското општество.
Според оценките на ЦИВИЛ – Центар за слобода, жените во Македонија се перманентно дискриминирани и понижувани од власта.
„ЦИВИЛ нотира недоволна и неефикасна правна и судска заштита на жените – жртви на насилство. Статистиките покажуваат огромен број случаи на жени жртви на насилство, а дијаметрално спротиставен број случаи на казнување на насилниците. Не помалку загрижувачки се податоците за економската нееднаквост на жените. ЦИВИЛ во повеќе наврати предупредува дека жените се дискриминирани и малтретирани на работното место, особено, работничките во текстилните фабрики кои работат во субстандардни услови за понижувачка плата, а често, и без плата.Фактот дека жената е предмет на стереотипи и предрасуди, па дури, и во учебниците од кои учат децата, е доволен показател за тоа до каде (не) е стигната борбата за рамноправност. Ова е општество во кое домашното насилство се прифаќа како традиција, каде самохраните мајки се сметаат за грешка на општеството, каде сѐ уште се општоприфатени фразите како – ‘возиш како жена’, ‘збориш како жена’, ‘сама си го барала’, не е здраво општество кое се бори за правата на жените“, вели Џабир Дерала, претседател на ЦИВИЛ.
Ана Василева од граѓанската „Бори се женски“, ја пренесува пораката од името на Платформата за родова еднаквост, од сите обесправени и жени борци за права и правда во Македонија.
„Да ви кажеме дека не одиме никаде! Дека стоиме цврсто и исправено и веќе не прифаќаме да бидеме замолчувани во интерес на други цели и ставани во втор план. Нашата желба е за еднаквост, правда, достоинствена плата и должно почитување, за мир, солидарност и просперитет! И ќе бидеме гласни и исправени, додека не ги оствариме своите права“.
Честит 8-ми Март!
Моника Талеска
