Чеченскиот шеф Рамзан Кадиров појасни дека неодамнешните барања за ограничување на брзината на музичките композиции биле наменети само да бидат „препораки“ за изведувачите на традиционалната чеченска музика.
Министерот за култура на Чеченија Муса Дадаев претходно овој месец објави дека Кадиров му наредил да ја забрани секаква музика што е побавна од 80 отчукувања во минута и побрзо (bpm) од 116 bpm, пренесува ОЦ Медиа.
Во тоа време, не беше јасно на која музика ќе влијаат насоките или кога ќе стапат на сила.
Кадиров во петокот изјави дека насоките за „зачувување на чеченската национална музика со традиционално темпо“ биле само „советодавни“.
„Се разбира, знаев дека новинарите од опозициските медиуми често не се во пријателски односи, но не мислев дека лудилото ќе станува толку посилно секој ден“, напиша тој на Телеграм.
„И тука читаме: „Руската химна беше забранета во Чеченија“, додаде тој, осврнувајќи се на забелешките на социјалните мрежи за тоа како руската национална химна, која е побавна од 80 отчукувања во минута, ќе биде забранета според правилата.
„Обратете внимание на зборовите „национален“ и „чеченски“ и забележете го отсуството на зборот „забрана““, рече тој.
„Сето ова се препораки за изведувачите на чеченските мелодии (не химни, не воени маршеви, не балади, не шансони, не песни од други националности итн.), кои се дизајнирани да ја зачуваат музичката експресивност, оригиналност и особеност“.
Објавувајќи ја забраната, Дадаев рече: „Чеченската музичка култура отсекогаш била разновидна по темпо и методологија. Мораме да им го пренесеме нашето културно наследство на нашите деца: обичаите, традициите, нашите адати [традиционални закони], нохчала [кодекс на честа] – карактеристики на чеченскиот карактер, кој го вклучува целиот спектар на морални и етички стандарди на животот на Чеченците“.
На уметниците им е дадено рок до 1 јуни да го преработат материјалот што не ги задоволува критериумите и доколку нивната музика не е преработена, нема да им биде дозволено да ја изведуваат јавно. Новото темпо е „релативно бавно“ во споредба со многу модерна поп-музика, пишува Скај њуз, и „би исклучи голем број западни жанрови да бидат јавно пуштени во конзервативното исламско општество“.
Но, „срамно за Кадиров“, кој е „ропски поддржувач“ на Владимир Путин, руската национална химна исто така го прекршува новото правило, вели Тајмс. Химната, „свечена ода на татковината компонирана за време на советската ера“, е само 76bpm.
Целата западна рејв и техно музика, која има тенденција да биде со повисок BPM, ќе биде забранета според новото правило.
Чеченија беше гласен поддржувач на руската инвазија на Украина. Исто така, забележан е бран на насилство против ЛГБТК+ во последниве години, вклучително и извештаи за анти-геј чистки, кои ОН ги опишаа како „акти на прогон и насилство од невидени размери
Порочен канцер
Многу режими се обидоа да ги ограничат западните музички и културни влијанија. По Исламската револуција во 1979 година, западната музика беше забранета во Иран, објави Еуроњуз. Многу поп песни беа забранети, продавниците за плочи „исчезнаа“, а концертните сали „замолкнаа“, а секој што ќе биде фатен со музика која се смета за „неисламска“ може да биде казнет, камшикуван или затворен за „предизвикување корупција на земјата“, пренесува Д Вик.
Секоја музика, освен партиската пропаганда, беше забранета во Камбоџа за време на владеењето на Црвените Кмери во 1970-тите, пишува The Economist, а минатото лето талибанците запалија музички инструменти во Авганистан, тврдејќи дека музиката „предизвикува морална корупција“. Откако се вратија на власт во 2021 година, талибанците воведоа „многубројни ограничувања“, вклучително и за пуштање музика во јавност, соопшти Би-Би-Си.
Во Северна Кореја, музиката однадвор е забранета и Ким Џонг-ун јавно го осуди К-Поп (поп-музиката со потекло од Јужна Кореја) како „маѓепсан рак“ што го проникнува севернокорејското општество, рече Сара А. Сон, од Универзитетот во Шефилд.
Во Малезија, локалните закони забрануваат радио станици да пуштаат песни што се „навредливи за јавното чувство“ или „го нарушуваат добриот вкус и пристојноста“.
Драган Мишев
