пишува: ЏАБИР ДЕРАЛА
На крајот на нашите дневни колегиуми во ЦИВИЛ, една наша колешка обично нè прашува дали сакаме да слушнеме некоја „занимливост“. Секогаш има интересни информации кои потоа ги коментираме, најчесто со многу хумор.
Во тој дух, ќе ве потсетам на една „занимливост“ која помина речиси незабележано во јавноста. Руското МНР протера македонски дипломат од Москва, како „вратка“ за протерувањето на нивниот шпион од нашата земја. Протеруваат наш дипломат само затоа што бил протеран „дипломат“ од нивното Посольство во Скопје, кој се занимавал со недипломатски активности (шпионски). Не дека нашиот дипломат ги прекршил конвенциите, туку само како реципрочна мерка.
Што им е работа на шпионите во денешно време на сезнајниот Гугл?
Иако не е вообичаено властите да споделуваат детали за шпионските активности на дипломатите кои ги протерува, сепак, познавачите добро знаат за што се работи. Најчесто, шпионските активности на некои дипломати се состојат во формирање мрежи на „информатори“ кои се наоѓаат на сензитивни позиции во институциите на државата која е мета на шпионажата.
Најпосакуваните шпионски „дестинации“ се одбраната, безбедноста и разузнавачките агенции, но и здравството, финансиите, правдата и други ресори. Шпионските мрежи продираат во структурите на системот и прибираат информации за постапките, за плановите, ресурсите, но и за приватниот живот на клучните луѓе во институциите.
Кабинетот на екс-претседателот Иванов, на пример, беше швајцарско сирење, што допрва ќе се открива како што ќе се приближува случајот „27 април“ кон својот крај. Не мора судскиот процес да открие сè, ќе ископаат нешто и медиумите… Пардон, лош е овој пример, Иванов беше доброволен и добар домаќин, тие беа добредојдени кај него, а неговиот кабинет беше користен како „база“.
Шпионите, освен што прибираат сензитивни информации од сите можни сектори, имаат и други „возвишени“ задачи. Па така, работат на врбување на луѓе во политичките партии и други структури во земјата домаќин, кои потоа можат да бидат искористени за „патриотски игри“ како оние на бојкотирачите, тврдокорните и слични радикални групи и „рогоњи“.
За „обработката“ на новинарските „куртони“ (израз на д-р Латас) не мора посебно да се елаборира, тоа е видливо за секој што барем малку знае да чита, доволен е само еден поглед или клик на познатите групации на медиумите.
Важен дел од „дипломатската“ работа на шпионите е поткопување на демократските институции, опструкции на евроатлантските интеграции и меѓународните договори како што се Преспанскиот и Охридскиот, откривање класифицирани документи за безбедноста и одбраната и слични „спортови“. На тоа се додаваат и задолженијата за координирање на пропагандата. Крајната цел е позната и за неа е многупати пишувано: дестабилизација на земјата.
Што се однесува до протерувањето на македонскиот дипломат, за наивните, пак, останува прашањето, дали нашиот дипломат се занимавал со таква или слична, било каква шпионажа, како што протераниот руски дипломат се занимавал со шпионажа во нашата земја. Колку што е познато, одговорот на ова прашање е негативен. Но тоа и не е критериум, зарем не?
ПС. Гледајте ги реакциите на овој текст. Мене ми се познати однапред. Ќе ви кажам нешто и за тоа во првата можна прилика. Клучни зборови се: замена на тезите и релативизација.
