Украинското разузнавањето објави интересен документ од руската внатрешна воена комуникација во кој се вели дека руското Министерство за одбрана назначило нов командант на ракетниот крстосувач Москва, кој во тоа време веќе бил на дното на Црното Море, погоден од две украински противбродски ракети Нептун.
Поконкретно, како што пренесува Дифенс експрес, украинското разузнавање добило извадок од наредбата од рускиот министер за одбрана Сергеј Шојгу бр. 1012 со ознака „Само за сервисна употреба“, издадена на 10 септември 2022 година, според која, предводникот на руската црноморска флота – крстосувачот „Москва“ имал нов командант – Андреј Саватиејев.
Капетанот го ослободува од должноста командантот на 68-та бродска бригада за крајбрежна одбрана и го назначува на „испразнетата позиција“ како привремен командант на предводникот на Црноморската флота – ракетниот крстосувач Москва, кого уште на 13 април 2022 година, околу 18:52 часот, како што објави Цивил Медиа, поморските сили на Украина со помош на противбродскиот ракетен систем Нептун го испратија на дното од морето, кој во тој момент беше приближно 80 наутички милји од Одеса и 50 милји од граничните територијални води на Украина.
На рускиот воен брод му требаше нешто повеќе од еден ден за конечно да отиде на дното. Вечерта на 14 април 2022 година, Министерството за одбрана на Руската федерација го призна фактот за загубата на крстосувачот Москва. Меѓутоа, во тоа време Русите тврдеа дека нивниот брод со целосно поместување до 11,5 илјади тони и должина на трупот од 186 метри отишол на дното поради „лошите временски услови“ додека бил влечел до дестинацијата.
Иако точниот број на поединци во бродот во моментот на нападот останува необјавен од Русија, до 500 луѓе можеа да бидат присутни таму. Кремљ призна само 17 жртви, припишувајќи го тоа на комбинација од „детонација на муниција, пожар и последователни поплави при неповолни временски услови“.
Како што објави Кијив пост, тоа беше и голема воена загуба за Русите и удар за нивната доверба. По потонувањето на Москва, руската флота се оддалечила од украинските брегови.
Имено, овој инцидент е најскапата поединечна воена загуба на Русија во тековната војна со Украина, при што проценетата вредност на бродот во моментот на неговото уништување достигна приближно 750 милиони долари, како што објави Форбс.
За Украина, пак, тоа беше прашање на чест, бидејќи овој брод учествуваше во невремето на островот Змиини на 24 февруари 2022 година, а еден украински војник му се обрати на радио со познатите зборови: „Руски воен брод, оди фатете се“.
Сосема симболично е што крстосувачот, изграден во украинскиот град Миколаев, го користеле Русите во нападите против Украинците и бил уништен од украински проектили.
Што се однесувана деталите на оваа парадоксална приказна, прво, споменатата 68-та крајбрежна одбранбена бродска бригада е единица која припаѓа на Црноморската флота на руската морнарица. Има постојана база за распоредување во Севастопол, Крим, и вклучува три корвети за противподморничка војна Project 1124M, две ловци на Project 266M и три стандардни шлепери Project 12700 Александрит; вкупно осум мали воени бродови.
Како што сугерира името, бригадата на крајбрежните одбранбени бродови е одговорна за заштита на водите околу Севастопол, главната оперативна база на Црноморската флота. Со други зборови, доста важен дел од возниот парк.
Формално, местото на командант на ракетниот крстосувач „Москва“ навистина може да биде празно бидејќи нема веродостојни информации за тоа каде се наоѓа Антон Куприн, вистинскиот началник на предводникот. Сите траги исчезнаа по 7 април 2022 година, кога бродот потона.
Главниот парадокс овде е како може да се назначи нов командант за брод кој беше уништен пред 7 месеци. Можното објаснување за тоа е чисто бирократско: „Москва“ не беше избришана од списоците на опрема во служба на руската морнарица. Сè додека тоа остане така, слободните работни места и придружното финансирање за „хартиениот воен брод “, кој постои само во документите, ќе бидат зачувани.
Што друго да се каже, логиката на унапредување на воен офицер проследено со негово назначување на потонат брод кажува доста за воената култура и системот на казни и стимулации усвоен во руската воена традиција.
Руските пропагандисти ќе го објаснат овој начин на дејствување како генијален, кој само Русите би можеле да го разберат. Станува збор за систематско задржување на луѓето слепи и со сосема поинаква слика од реалноста. Тоа не е ништо ново и мора да создаде дисфункционалност. Кога целта да се создаде илузија има приоритет пред сè друго, што ќе доведе до информативен мрак и слепа верба во вестите кои доаѓаат исклучиво од руските државни пропагандни медиуми.
Драган Мишев
