Во Бундестагот се одржа дебата по повод Меѓународниот ден на сеќавање на геноцидот во Сребреница. Но, тоа сеќавање беше засенето од инсистирањето на AfD на тврдењето дека „примерот на Босна и Херцеговина покажува дека коегзистенцијата е невозможна“, пишува Дојче Веле на српски јазик.
Претседателката на Бундестагот, Јулија Клекнер, на почетокот на едночасовната дебата истакна дека станува збор за невообичаена постапка. „Општата дебата за буџетот на последната седница на Бундестагот пред летната пауза е прекината за да се дискутира за геноцидот во Сребреница еден час. Таа ги поздрави преживеаните од геноцидот во Сребреница, како и амбасадорот на Босна и Херцеговина во Германија, Дамир Арнаут.
Клекнер посочи на убиените мажи и момчиња, но експлицитно ги спомена и жените кои, како што нагласи, биле жртви на прогон и силување, но и главните иницијатори за расветлување и соочување со воените злосторства.
„По масакрот, првенствено жените се залагаа за меѓународно признавање дека во Сребреница се случил геноцид, иако тоа сè уште не е случај насекаде“, рече претседателката на германскиот парламент. Клекнер додаде дека Сребреница е голем неуспех на меѓународната заедница, која, и покрај присуството на војници на ОН, не успеа да го спречи геноцидот.
На почетокот на седницата, пред Бундестагот се обрати Гунтер Крихбаум од владејачката ЦДУ, државен секретар во Министерството за надворешни работи задолжен за Европа. И тој, како и претседателот на Бундестагот, укажа на дебаклот на меѓународната заедница кога станува збор за Сребреница.
„Пред очите на немоќната меѓународна заедница, осум илјади мажи беа систематски убиени од српски војници. Најлошото е што не го свртивме погледот од тој геноцид, туку погледнавме директно кон него. Затоа Сребреница е траума за нас, Европската Унија“, рече Крихбаум и додаде дека „Сребреница е предупредување дека не смееме да ги свртуваме главите кога некому му е нанесена неправда. Помирувањето беше основа на создавањето на Европската Унија, што го покажува и помирувањето на Германија и Франција. Сребреница не смее да се повтори, тоа е наша одговорност“, заклучи Гунтер Крихбаум, се наведува во извештајот на Дојче Веле од седницата на Бундестагот за сеќавање на геноцидот во Сребреница.
По тие мирни и очекувани зборови на претставниците на владејачката Христијанско-демократска унија (CDU), Александар Волф од Алтернатива за Германија (AfD), најголемата опозициска парламентарна група, се јави за збор.
Волф не зборуваше за геноцид, туку за масакр, а говорот започна со опишување на злосторствата врз српските цивили во селото Кравица на православниот Божиќ и тврдеше дека тогашниот претседател Изетбеговиќ ги злоупотребувал српските цивили како заложници.
Тој, исто така, ја критикуваше минатогодишната резолуција на ОН со која денешниот ден е прогласен за Меѓународен ден на сеќавање на Сребреница, особено затоа што тоа е направено со помош на Руанда, и кое, како што рече, наиде на „прослава во муслиманскиот свет“. Според него, резолуцијата предизвикала дополнителни раздори во Босна и Херцеговина и е корисна за оние кои внесуваат раздор во земјата.
Претседателот на Бундестагот го прекина говорот на пратеникот од AfD и не му дозволи да заврши, посочувајќи дека темата на дискусија е 30 години од геноцидот во Сребреница.
Но, други пратеници од AfD зборуваа слично. Мартин Цихерт го искористи примерот на Сребреница и Босна и Херцеговина како наводен доказ дека коегзистенцијата и мултикултурализмот се осудени на пропаст. „Мултикултурализмот завршува со масакр, како што покажува случајот со Сребреница“. Тој ја искористи дебатата за да ја критикува имиграцијата од муслиманскиот свет во Германија и презентираше наводни примери на шеријат во таа земја, пишува ДВ.
А неговата презентација беше прекината од претседателот на Бундестагот, посочувајќи ја темата на дискусијата. Во исто време, дел од присутните го следеа говорот на пратеничката на AfD свртени со грб.
Во иста насока, пратеничката на AfD, Ана Ратерт, го повтори заедничкиот став на најголемата опозициска партија во земјата дека, во случајот со Сребреница, Германија дава премногу поддршка само на едната страна во конфликтот. „Ако продолжиме да се фокусираме само на една група, тогаш тоа нема да доведе до помирување, туку до негодување“, рече Ратерт, кој ја критикуваше и германската надворешна политика, оценувајќи дека Сребреница служи како „морален лост за воена интервенција и ескалација“.
Тобијас Тајх беше последниот член на AfD што зборуваше, велејќи дека БиХ го базира својот идентитет на трагедија. „Во Босна, омразата е дел од политичкиот систем“, рече Тајх и заклучи дека БиХ е „неуспешен мултикултурен експеримент“.
Неколку говорници реагираа директно на презентацијата на пратеникот од AfD, која беше проследена со гласни протести. Јирген Харт од редовите на CDU ги обвини пратениците на десничарската популистичка партија дека го мешаат концептот жртва и сторител. „Волф го негираше геноцидот во Сребреница и застана на страната на сторителите, а не на жртвите“, рече Харт.
Неговиот партиски колега и известувач на парламентарната група на демохристијаните (CDU/CSU) за Западен Балкан, Петар Бајер, исто така укажа на провокативната употреба на терминот „масакр“ во говорите на пратениците од AfD. „Треба јасно да се каже: Сребреница беше геноцид, а не масакр“. Двајцата претставници на владејачката CDU ја истакнаа потребата од истрајување на принципите на владеењето на правото, не само во Босна и Херцеговина, туку и во целиот Западен Балкан.
Надвор од протоколот, зборуваше и министерот за надворешни работи Јохан Вадефул (CDU), изразувајќи го своето чудење од злоупотребата на терминот Сребреница за внатрешнополитички цели. „Жал ми е што амбасадорот и присутните преживеани мора да следат ваков вид дискусија и затоа морам да кажам во име на германската влада и на најголемиот дел од Бундестагот дека сме свесни за фактот дека ова е геноцид и дека тоа е и наша одговорност“, рече министерката Вадефул.
Д. Т.
