ЕРОЛ РИЗАОВ
Трогателна е„загриженоста“ на премиерот и лидер на ВМРО ДПМНЕ Христијан Мицкоски за опстанокот на опозициската СДСМ. Тој согледал реална опасност по локалните избори оваа политичка партија да престане да постои. Едноцифрениот рејтинг на социјалдемократите означува самоуништување на партијата е неговата констатација приопштена до јавноста. Можно е тоа што го посакува премиерот и да му се оствари на голема радост и среќа за иднината на Македонија.
Од тој ден ќе ги снема велепредавниците и државните непријатели. ВМРО ДПМНЕ ќе ја зацврсти целосно апсолутната власт во речиси сите општини со што идеално се надополнува веќе воспоставената контрола во Собранието, врз претседателот на државата, врз сите институции на системот. Ни претстои совршен демократски воспоставен режим на просветна диктатура.
Владеењето на ВМРО ДПМНЕ ќе биде ера на владеење на правото, што е веќе докажано со векови. Преку ноќ ќе ги снема организираниот криминал и високата корупција, ќе ги снема и рекетот и комарот во големата коцкарница Македонија. Платите ќе растат постојано според потребите на граѓаните. Инфлацијата и скапотијата ќе бидат лошо минато на претходната власт. Македонија ќе биде со најголем економски раст во Европа. Образованието ќе се искачи високо на светските ранг листи, земјоделството, здравството, заштитата на човековата околина и целосно и експресно изградената инфраструктура ќе бидат на светско ниво. Демократијата ќе цвета, а човековите права и медиумите ќе бидат заштитени како никогаш досега. Стандардот и квалитетот на животот на граѓаните ќе расте вртоглаво.
Ќе се решат проблемите со лошите комшии и веќе во третиот, четвртиот, или најдоцна во петиот мандат на ВМРО ДПМНЕ Македонија горда и достоинствена ќе биде замолена да стане членка на ЕУ. Тоа, се разбира, ќе се случи само ако се прифатат нашите нови услови и интереси со неопходното извинување на европските политички лидери за злоделата што ни се направени во изминатите години. Само во тој случај ќе биде едногласно прифатено нашето членство во ЕУ по неполни 25 години некаде околу 2050 година.
Има само еден мал проблем може ли ВМРО ДПМНЕ да функционира во држава каде што нема силна опозиција, нема предавници. Такво нешто не е можно,не бива патриотска партија без непријатели.
Тоа веднаш го покажа и докажа Мицкоски. Не поминаа ни три дена од неговата големата загриженост за опасноста да исчезне СДСМ кога премиерот и лидер на ВМРО ДПМНЕ се огласи во улога на психоаналитичар со силен напад по една опозицизиска критика на веќе отпишана и непостоечка политичка партија дека Македонија е понижена во годината на владеење на новата власт. Мицкоски ја обвини СДСМ дека боледува од „Стокохолмски синдром“ па во улога на Фројд разјасни дека станува збор за ситуација кога жртвата се вљубува во ловецот, односно во својот злосторник. Остана нејсно кој е жртвтата, а кој злосторникот. Ако граѓаните на Македонија се жртвата, а злосторникот е СДСМ, тогаш тие би биле заљубени во злосторничката партија. Ако пак жртвата е ВМРО ДПМНЕ тогаш големото мнозинство граѓани испаѓа дека се злосторници во кои се заљубиле големите патриоти од револуционерната партија. Би било добро познавачите на Фројд кои го подучувале премиерот за ваков настап да ја разјаснат оваа какафонија кој е жрвата, а кој злосторникот сиве овие 34 години на независноста и на македонската транзиција. Ако судиме по слепата вљубеност не е тешко да се открие кој е злосторникот што ја дави Македонија, а кој е ќоравата жртва.
Историски континуитет на партиското лидерство
Претседателот на ВМРО ДПМНЕ Христијан Мицкоски на одбележување на 35 годишнината од оснивањето на партијата во Хераклеја, а каде на друго место да се изведе драмата освен во антички театар, за да не се заборави античкиот вековен идентитет на Македонците, се обиде да го разјасни историскиот континуитет и на народот и на партијата. Но, не кажа ништо за континуитетот на партиското лидерство и кои се по име и презиме кои се оснивачите на ВМРО ДПМНЕ. Одбележувањето на јубилејот заврши со едена општа констатација на благодарност за сите оснивачи на партијата и борци за ВМРО на кои претседателот Мицкоски им се „поклони“. Притоа без именување и јавно признание на безимените за нивните заслуги. Тој дел од партиската историја во ВМРО ДПМНЕ е избришан поради фројдовски причини на „Стокхолмски синдром“, или од некое друго лудило што почесто се случува во лидерството на најпатриотската партија.
Па така оснивачот на партијата Љубчо Георгиевски не беше ни спомнат, ни присутен , а најверојатно ниту поканет да биде на одбележувањето на 35 годишнината од оснивањето на партијата. Тој е сместен високо во списокот на предавници како ортодоксен бугарофил.
Вториот по ред партиски лидер, најуспешниот македонски премиер како што беше величан од сегашните сопартијци во партискиот врв, исто така, не беше присутен, односно беше оправдано отсутен. Не забележав дали испратил честитка од Будимпешта.
Судирот меѓу првиот и вториот претседател не беше пригодно на ваква прослава да се спомнува, како што не беше разумно да се истакнат нивните големи заслуги за достигнувањата на Македонија во време на нивното владеење. Но, и за време на нивното опозициско делување. Имајќи ги предвид историските настани многу е веројатно дека истото ќе му се случи и на третиот претседател на ВМРО ДПМНЕ кога ќе стаса на чело четвртиот. И сѐ така додека не се стаса до Солун на 23 октомври и историската 1893 година кога е формирана ВМРО, односно според Мицкоски и ВМРО ДПМНЕ.
Историјата се повторува како фарса
Имајќи го предвид историскиот континуитет на ВМРО и на ВМРО ДПМНЕ за што во својот говор надахновено зборуваше Христијан Мицкоски иако историчарите тврдат дека не е упатно да се прават такви споредби , ќе си дозволам, по не знам кој пат, но сигурно повеќе од трипати, да приопштам еден цитат на еден од основачите на исторската ВМРО од 1893 година библиотекарот Иван Хаџи Николов во чија куќа е основана Револуционернта организација.
Ако науката се оградува од вакви споредби, во политиката, во новинарството и во литературата тоа е дозволено, особено кога историјата се повторува како фарса. За тоа има многу примери во целата светска историја. Некои од тие дела се добитници на највисоки признанија, а има и повеќе нобелови награди за автори на ремек дела за страдањата од злоупотреби на политиката на историски настани. Тие сведоштва не се на страна на тие што прават историја, туку на тие што од таа историја страдаат. Злоупотребата на историјата секогаш е најсилното покритие за воведување диктатура.
Приказ за Сеќавањата на Иван Хаџи Николов на македонската јавност на двапати ги приопшти македонозналецот академик Гане Тодоровски во своите книги „Трактати на сонцељубивите“ и „Допирање на недопреното“. каде потврдува дека располга со интегралниот текст на Спомените на Иван Хаџи Николов кои целосно никаде не се објавени. Тоа што е објавено е преправано и фалсификувано, тврди академик Тодоровски .
Еве што напишал Иван Хаџи Николов во уводот на своите Спомени: …„ мислата дека треба да се напише нешто за Револуционерната организација ми го облева срцето со крв. Да се пишува за една организација, која за резултат го има упропастувањето на Македонија, макар што тоа не е самата Организација, туку Софија, со својот цар, со своите министри и генерали, со својата државна, а не националистичка политика ја погреба Македонија и ѝ причини огромни жртви од луѓе и материјални блага, а јас пак се чувствувам како виновен за сите тие несреќи, дека јас и моите другари станавме причина за револуционизирањето и во последица на тоа – погубувањето на Македонија и на Македонците. И јас му се чудам на македонскиот дух, како тие луѓе не нé убија со камења откако го согледаа грозниот и жалниот излез на нашата револуционерна иницијатива. Цела Македонија, како еден човек, со трогнувачка еднодушност тргна зад нас, ни ја даде сета своја поддршка и својата морална доверба ние да го водиме кон ослободување, а излезе дека сме го воделе кон упропастување и кон ново уште потешко ропство и при такви , дијаметрално противположни резултати пак да не не обвинува да не не навредува, да не мрмори против нас- создавачите на револуционерната организација и водачите , туку молчаливо и со полна покорност на својата судба да си го подземе тешкиот голготски крст- тоа предизвикува во мене адмирација и велам: Македонци, вие не сте само херои, туку и светци. За вас сите жртви се заслужни“…
Дали во историскиот континуитет на ВМРО во ДПМНЕ препознаваме ново упропастување на Македонија и повторно покорно преземање на тешкиот голготски крст, само што овој пат тоа не е за адмирација, туку за осуда. Се разбира има и разлика. Иван Хаџи Николов со товар на тешка историска вина, голем комплекс на одговорност, си го одзема животот притснат и од тешка болест. Самопрогласените наследници на Револуционерната организација, бидете без гајле, немаат таков проблем на одговорност и комплекс на вина. Тие упропастувањето на Македонија со револуционерна патриотска пропаганда го претвараат во голем успех.
