Русија од поодамна е препознаена како „алкохолна империја“, но, и покрај тоа што Владимир Путин се воздржува од пиење, влијанието на „политиката на вотка“ меѓу високите претставниците на Кремљ и воените сили останува широко распространето.
Злоупотребата на алкохол е широко распространета не само меѓу обичните граѓани, туку и меѓу високите политичари. Тешкото пиење метастазираше во сите сфери на руското општество, меѓу кои и армијата, а од неодамна достигна алармантни нивоа и во администрацијата, пренесува The Hill.
Како што предходно објави Цивил Медиа, според извештајот на рускиот независен портал „Верстка“, највисоките руски функционери, политичари и влијателни бизнисмени поврзани со владата значително го зголемија консумирањето алкохол како доминантен метод за бегство од реалноста и како средство за справување со стресот предизвикан од санкциите и тековната војна.
Високопозиционираните членови на руската влада сé почесто се појавуваат пијани на состаноци откако предходно испиле поголеми количини вотка, коњак и вино во текот на денот. Истовремено, Кремљ го удвои додатокот за вино за руските функционери за да го ублажи стресот од контраофанзивата на Украина. Сега на официјалните банкети им следуваат по две шишиња по лице.
Високите претставниците на Кремљ преминале од барање утеха во чаша вотка на консумирање цело шише во текот на работното време. Проблемот се влоши од март кога Кијив ја објави својата претстојна контраофанзива, а бунтот на Пригожин, кој откри пукнатини во раководството на Путин, само ја влоши ситуацијата.
Не е ни чудо што и руските војници за утеха се вртат кон алкохолот.
Пиењето големи количини алкохол во армиите е вообичаена практика која датира од предмодерното време, бидејќи се веруваше дека алкохолот им дава на војниците „течна храброст“. Така на војниците вообичаено им се давало следување со алкохолни пијалоци. На руските сили, особено, традиционално им се делеше „чарка“ вотка од крајот на 18 век. Меѓутоа, кога се злоупотребува, алкохолот ја поткопува дисциплината и борбената моќ, при што војниците стануваат „позаинтересирани за шишето отколку за битката“.
Руската инвазија на Украина во 2022 година откри сериозен проблем со пијанство меѓу редовите, што ги натера властите да воведат забрани за продажба на алкохол во некои окупирани територии. Сепак, овие мерки се покажаа недоволни за да се спречи проблемот. Британското Министерство за одбрана го идентификуваше тешкото пиење како „особено штетно за борбената ефикасност“ на руските трупи, што значително придонесува за високата стапка на смртност.
Уште пред почетокот на целосната руска инвазија на Украина, за време на таканаречените воени вежби во Белорусија се појавија извештаи дека руските војници во Белорусија многу пијат, продаваат суви оброци и дизел гориво за алкохол, пренесува веб-страницата Charter97.org која собра голем број коментари на читатели во врска со моралните квалитети на руската војска и последиците од нивниот престој на територијата на Белорусија, од кои издвојуваме неколку:
„Тие (руските војници н.з.)продаваа суви оброци и керозин за да добијат кутија вотка“.
„Тие повеќе би сакале да пијат водка во нивните шатори на студот отколку да работат“.
„Наскоро ќе почнат да ги менуваат своите ‘рѓосани тенкови за вотка.
За Русите е незамисливо, дури и се чувствуваат навредени кога нема доволно вотка или не може да си го дозволат тоа. Улогата на водката во рускиот живот е стратешко прашање за секое ниво на руската влада. Самата руската култура учи дека човек што не пие е болен. Потребата да се пие вотка ги манипулира луѓето да користат каква било супстанца што содржи алкохол, од парфем до лак за чевли. Имаше упатство, запленето меѓу другите руски документи за време на борбите во Украина, потпишано од руски војници, во кое се вели дека е недозволиво да се пие антифриз наместо алкохол, пишува Институтот Роберт Лансинг во статијата „Воените злосторства ја одразуваат суштината на Русите“
Повеќето луѓе веруваат дека е нормално да се биде пијан, бидејќи тоа ја компензира духовната празнина на обезличените робови. Мистериозната руска душа е всушност резултат на бескрајната интроспекција на Русите со песимистички заклучоци за внатрешната содржина и препораката „капка по капка да истиснете роб од себе“. Тој факт не дозволува, ниту теоретски, да се интегрираат Русите во западната цивилизација, се вели понатаму во статијата.
Злоупотребата на дрога од страна на борците, како опиум, хероин, канабис и амфетамин, географски и историски е подеднакво распространета, а руската војска денес не е исклучок. Целосната војна против Украина го соочи раководството на Кремљ со сериозен недостиг на воен персонал, пред се јуришни единици. Ова доведе до невидена рекламна кампања за регрутирање, привлекувајќи млади волонтери со месечна основна плата од околу 2.500 долари, сума што ја заработуваат само 1 процент од Русите, додека просечниот приход е помал од 700 долари месечно. Овој поттик ги привлече најсиромашните и најранливите граѓани, вклучително и зависниците од злоупотреба на недозволени супстанции, да се пријават во војната.
Регрутите, вклучително и волонтери, регрути од Народната република Луганск и Донецк и мобилизираните руски цивили, не се тестирани за употреба на дрога. Сепак, проблемот е реален. Трговијата со дрога долго време е втор најголем криминал по кражбата, а десетици илјади млади Руси редовно или периодично земаат недозволени супстанци. Во последниве години, руските градови беа сведоци на пораст на потрошувачката на моќни и сериозни стимуланси кои создаваат навики, како што се мефедронот и „солите за капење“, што доведе до зголемување на зависноста кај општата популација и, следствено, во војската.
Историски гледано, војниците бараа интоксикација како механизам за справување за да го ублажат стресот и менталниот данок на борбите. Ова важи и за руските трупи на кои им недостасува психолошка грижа. Во окупираните Донецк и Ростовските региони, како и на територијата на Краснодар што граничи со Украина, дрогата е лесно достапна за добро платените војници кои исто така се збогатуваат со грабежи, што дополнително го влошува проблемот. Слично на Авганистанската војна (1979-1989), кога голем дел од Црвената армија злоупотребуваше разни опојни средства, вклучително и канабис, хашиш, хероин и опиум, руските власти во моментов внимателно ги прикриваат негативните статистички податоци во врска со војниците што се борат во Украина.
Сепак, индиректните докази укажуваат на растечки проблем, со зголемени кривични случаи поврзани со дрога во многу воени судови – за купување и дистрибуција на недозволени супстанции од втората половина на 2022 година. Честопати, овие судови ги сметаат борбените искуства и одликувањата како олеснителни околности и наметнуваат минимум казни. Командните канцеларии дури побараа благи казни, наведувајќи ја потребата од персонал на првите линии.
Во услови на ескалација на прашањето за злоупотреба на супстанции во војската, вреди да се спомене вклучувањето на злосторничката група Вагнер, бидејќи тие регрутираат членови од казнените колонии населени со осуденици со прекршоци поврзани со дрога. Во замена за казни од осум до 15 години затвор, овие осуденици кои станаа регрути можат да ја добијат својата слобода ако останат живи шест месеци во борба. Иако нема официјална статистика, бројни загинати борци идентификувани како платеници на Вагнер, закопани во селото Бакинскаја во близина на Краснодар, претходно беа осудени за прекршоци за злоупотреба и трговија со дрога,
Присуството на нелегални супстанци во казнено-поправните установи покажува дека многу од луѓето на Вагнер имале претходна зависност од дрога, како што е откриено од истрагата на Радио Либерти за платениците кои биле подложени на рехабилитација во хотелските одморалишта на територијата Краснодар, каде неконтролирано консумирале алкохол и дрога.
Доказите собрани од украинските војници и материјалите пронајдени на бојното поле покажуваат дека многу руски војници наводно се бореле под дејство на супстанции слични на амфетамин, особено мефедрон. Извештаите, исто така, велат дека необучените регрути биле испраќани дрогирани како „трупи за еднократна употреба“ во човечки бранови за да ги откријат украинските позиции и да го подготват теренот за подобро обучени единици. Оваа тактика потсетува на техниката на деминирање користена од Советите во Зимската војна (1939-1940 година), каде затапени со вотка, пешадијците маршираа во збиени редови расчистувајќи го теренот за тенковски дивизии.
За време на интензивните борби во Бахмут оваа пролет, Русите лансираа и „зомби бранови“, непромислено обидувајќи се да ги надвладеат украинските линии. Овие слепи и жестоки обвиненија, кои личат на јапонските самоубиствени банзаи напади за време на војната во Пацификот, сугерираат дека војниците можеби биле под дејство на дрога, иако доказите се ретки.
Важно е да се има предвид дека нема ништо невидено во тоа што опојните средства им помагаат на руските војници. Низ историјата, командантите често ја занемаруваа употребата на дрога меѓу војниците сè додека тоа не ја поткопуваше борбената ефикасност и моралот.
И токму тоа е поентата: распространетата и растечка злоупотреба на алкохол и психотропни супстанци во рамките на руската армија придонесува за нејзината генерално лоша состојба и недостатокот на борбен дух.
Драган Мишев
