Во Русија веќе се зборува за меѓународниот трибунал, а пропагандистите се нервозни поради неодамнешната одлука на Советот на ЕУ, според Центарот за стратешка комуникација и информациска безбедност кој ги собра главните фалсификати и наративи на руската пропаганда до 29 ноември, пренесува Укринформ.
Москва почна да разговара за евентуален трибунал во Хаг
Уште на 27 април, Центарот за стратешка комуникација напиша дека за Путин, пропагандистите се поважни од воените команданти. Точно седум месеци подоцна, колективниот „Гебелс“ на Кремљ официјално му пренесе две важни вести на нивниот „Фирер“.
Прво: заканата на Хашкиот трибунал е сосема веројатна.
Второ: треба да се плашиме од тоа.
Главниот уредник на РТ, Симонијан, во ток-шоу што го води Соловјов изјави:
„Ако загубиме во Украина, Хаг, без разлика дали е хипотетички или конкретен, го чека дури и човекот од дворот кој го мете тротоарот зад ѕидот на Кремљ. Што ни значи што уште еден кварт на Кијив ќе остане со или без светлина? Не можеме ни да замислиме колкави се размерите на катастрофата што ќе ја зафати Русија ако изгубиме“, рече Симонјан.
Таа, исто така, ги потврди стравувањата дека Украина би можела да го врати Крим, а всушност призна дека Русија нема што да им покаже на украинските одбранбени сили на бојното поле – затоа Суровикин ја бомбардира цивилната инфраструктура.
„Ние го правиме единственото нешто што можеме да го направиме во оваа ситуација – бомби, бомби секој ден. Бомбардирајте ја нивната инфраструктура. Бог знае дека не го сакавме ова. Совршено знам дека властите не го сакаа ова“, рече Симонјан.
Во исто време, таа е сигурна дека нема враќање, и неопходно е да се оди до самиот крај, бидејќи оваа инфраструктура „и помага на Украина да се бори и убива“ веќе на „руските“ територии, а трибуналот не може да се избегне .
„Не можеме само да се замрзнеме од страв за Хаг“, вели таа.
Впрочем, тврдењето „Бог знае, не сакавме да бомбардираме украински градови“ ќе биде препуштено на „совесните“ Симонјан, Гундјаев и останатите.
А, фактот што „Хаг“ веќе звучи на главните федерални ТВ канали во Русија значи најмалку три важни психолошки проблеми на неговите главни пропагандисти:
● тие се веќе во процес на пазарење: досега, се дојдени до нивото „да продолжиме да ги бомбардираме Украинците во иднина, можеби нешто ќе испадне“;
● тие се искрено нервозни, фалењето на ракетното бомбардирање наспроти позадината на слабо скриената вознемиреност за изгледите за меѓународен трибунал само ја нагласува оваа нервоза;
● порано сакаа војна поради нивната големина, сега – поради нивниот страв. Ова се сосема различни фактори на мотивација.
Всушност, Симонјан ја повтори тезата на Гебелс:
„Оние кои патуваат заедно, висат заедно“.
Па, во оваа ситуација, тој би ѝ го дал својот познат совет: „Имај храброст да живееш во опасност!“.
Зошто Русија го бомбардира „својот“ Херсон
Поентата на Симонјан „да ги бомбардира Украинците за да преживееме“, се разбира, не е нова. Освен ако не звучеше неочекувано искрено.
Останатите руски говорници истото го формулираат поскришно.
На пример, на неодамнешниот вонреден состанок на Советот за безбедност на ОН, Небензја рече дека Русија ја гаѓа инфраструктурата на Украина како одговор на снабдувањето со оружје од Западот. Исто така, постојаниот претставник на Русија во Обединетите нации ја префрли вината за цивилните жртви на украинската воздушна одбрана. Но, ова е Небензја, кој се преправа дека е дипломат.
Додека Прилепин, кој се преправа дека е писател, го користи ова бомбардирање за разјаснување на руските говорители во Украина, кои, според него, чекаа ослободување од Москва, а наместо тоа добија уништување.
Всушност, во текот на изминатите девет месеци, Русија изврши повеќе од 16.000 ракетни напади врз Украина. 97% од неговите цели се цивилни објекти. Посебна приказна е Херсонската област, која само за една недела беше гранатирана 258 пати од Русите.
До неодамна, Русија го нарекуваше Керсон „руски засекогаш“, им кажуваше на локалното население од секој билборд за својата „мајчинска грижа“. Сега, таканаречената „мајка“ го гранатира градот со сите „калибри“, убивајќи беспомошни луѓе, на кои успеа да им даде и руско државјанство.
Прашање (освен за Хаг) за кое навистина треба да се разговара на федералните канали: како треба да реагираат „нашите граѓани“ од Донецк, Луганск, Крим на она што сега се случува во Херсон? На крајот на краиштата,таму сè започна со „Русија е тука засекогаш“.
Но, најновиот концепт на Кремљ „Украина ќе биде руска или напуштена“ не предвидува такви прашања. Камо ли пак одговорите на нив.
Значи, судбината на истите тие Украинци кои зборуваат руски, за кои Прилепин верува дека „живееле под земја цело време, држејќи тајни читања на Пушкин и чекајќи ослободување“, всушност не е многу загрижувачка за Русија, ниту некогаш била. Затоа што Русија никогаш не почувствувала дека се „нејзини луѓе“.
Како AliExpress ја крева Русија од колена
Зборувајќи за чувството за сопственост, многу кажува како Русија се обидува да ги префрли увозните производи како домашни. Неодамна, на прославата на 15-годишнината на државната корпорација Ростех, која е одговорна за одбранбената индустрија, Путин рече дека „во денешни услови“, нејзините претпријатија „даваат единствен поттик за развојот на високотехнолошките индустрии“.
Впрочем, терористичката соработка со иранските безпилотни Геран и Шахед е најдобрата илустрација за „развојот на руските високотехнолошки индустрии“
За да се надоврземе со „оригиналните летала“, има и интересна приказна за таканаречениот руски „суверен дрон“ со наслов Добриња.
Алмаз-Антеј, производителот на системи за противвоздушна одбрана, познат првенствено по развојот на системите Бук и С-400, почна итно да ги произведува овие беспилотни летала „по наредба на Путин“.
Но, се покажа дека се неверојатно слични на кинескиот модел на тркачки дрон iFlight Nazgul5 Evoque F5 F5X од 600 долари. Доаѓа со контролен панел Hoshi Radiomaster од 70 долари, кој може да се купи на AliExpress. Во руската верзија, телото на дронот е заменето и доставено со налепница на која пишува Dobrynya.
И покрај фактот што дури и онлајн групите и каналите што поддржуваат „Z“, веруваат дека е малку користен на фронтот, руското Министерство за одбрана сака да го продаде за речиси четири пати повисока цена – за 2.000 долари. Доволно смешно, во приказната на НТВ посветена на ова беспилотно летало, тие бесрамно лажеа дека тоа е „целосно домашен изум, направен за само четири месеци, па затоа ќе биде многу поевтин од аналогните странски производи“.
Друг ветувачки развој на Almaz-Antey, хексакоптерот Horynych со носивост до 10 kg, е исто така прилично чуден случај на замена на увозот, руски стил. На сечилата на неговите пропелери може да се види логото на кинескиот бренд Havoc.
Управниот одбор на Алмаз-Антеј беше предводен од Чемезов, близок пријател на Путин во КГБ и шеф на Ростех.
И еве уште еден пример за замена на рускиот увоз – автомобилот Москвич, возбудено покриен на сите федерални канали.
Производството започна со помпа, во присуство на градоначалникот на Москва, Собјанин и министерот за индустрија и трговија Мантуров.
Во исто време, приказните не го ни криеја фактот дека всушност станува збор за кинески автомобил JAC, кој е делумно расклопен во фабрика во НР Кина, спакуван во контејнер, испратен во Русија, повторно склопен и продаден под Москвич- 3 марка.
Веројатно така изгледа „развојот на високотехнолошките производствени сектори“ во умот на Путин.
ЕУ го затвора „црниот пазар“ на Путин
И, конечно, да погледнеме како функционираат западните санкции, овозможувајќи и на Русија „да стане од колена“ користејќи полулегални шеми со Иран или AliExpress. Советот на Европската унија на 28 ноември го вклучи заобиколувањето на антируските санкции во листата на кривични дела.
Вклучувањето на прекршувањата на рестриктивните мерки во списокот на „злосторства на ЕУ“ е првиот од двата чекори насочени кон спречување обиди за заобиколување или прекршување на санкциите.
Сега, Европската комисија треба да поднесе предлози за дефинирање на кривични дела и казни за нив.
Во Русија беше прифатено многу нервозно. И има смисла, бидејќи токму поради санкциите Путин го одобри таканаречениот „паралелен увоз“.
Впрочем, одлуката на ЕУ е клучна и решава најмалку три задачи:
прво, тоа ќе помогне не само да се замрзне, туку и да се конфискува имотот на руските бизниси на територијата на Европската унија;
второ, ќе помогне да се одвратат оние кои се заинтересирани да ги заобиколат санкциите;
трето, треба да спречи каква било технологија, резервни делови и стоки со двојна намена да влезат во Русија.
По одобрувањето на одлуката, како сторители може да се назначат и физички и правни лица, па дури и цели држави, кои се обидуваат да влезат на црниот пазар на Путин и покрај групната одлука на ЕУ.
Затоа, може да се случи Aliexpress повеќе да не и помага на Русија. Но, да бидеме фер, ништо не може да и помогне на Русија.
Подготви: Д. Мишев
