Изминува рокот за јавен увид во Избирачкиот список за Референдумот на 30 септември. И повторно истата приказна. Спорни, фантомски, починати гласачи удобно сместени чекаат да дадат свој придонес и да ги поттурнат живите правилно да изберат.
Затоа што за името се работи.
Државната изборна комисија, ни крива ни должна, барем така мисли, отвори список со 1.805.707 гласачи. И ако се јавите кај нив да се побуните зошто ве нема во Избирачкиот список или кои се тие имиња и презимиња на ваша адреса кога никогаш ниту живееле таму, ниту пак некогаш сте слушнале за нив, сосема „легитимно“ ќе ви одговорат обратете се во МВР.
Како ќе завршите работа во МВР, зависи од системот. И ако системот вели дека починатите лица не се починати, дека вие всушност не постоите и дека тоа што не сте се запознале со фантомите е ваш пропуст, а не нивен, на денот на гласање не ви останува ништо друго освен да се борите за сопственото остварување на гласачкото право и цел ден да поминете во будно набљудување случајно да не се појават починатите или фантомите, па фино да се запознаете.
ДИК очекува промени во Избирачкиот список, но не драстични, па и не е многу загрижена дека некој на крај ќе ѝ замери за исходот од Референдумот.
ДИК и до сега лежерно ги прифаќаше тековите на изборните процеси, па затоа никогаш само заштитата на гласачкото право не беше единствениот проблем.
Проблем беше обуката на ОИК и Избирачките одбори, проблем беше трошењето јавни пари, проблем беше и нетранспарентоста и целосното отсуство на членовите на ДИК во клучни моменти, како и нивната коруптивност. Проблем беше самата стурктура на ДИК, а ништо не упатува дека промените и во составот на ДИК и во Изборниот законик, нешто ќе придонесат во интерес на граѓаните.
И наместо, граѓаните да излезат на избори или, во овој случај, на Референдум, како да тргнале на некоја свеченост, тие едно неделно попладне ќе поминат во крајниот обид да докажат дека постојат, дека ги има, дека не се умрени или измислени.
Пример, една граѓанка повторно треба да поминува низ истиот процес на губење нерви и убедување, затоа што еднаш избришаните фантоми на претходен изборен процес, повторно се вратиле назад на нејзина адреса? Како еден граѓанин да ги убеди дека неговите фантоми немаат потреба од дополнително фантомско друштво, а синот, жив здрав, прав да се наоѓа на друга адреса? Како друг граѓанин до сега немал никаков проблем, ама еве сега системот на МВР му вели: „Ти не постоиш, тоа со промените на имињата на улиците нема врска, тоа што имаш валидна лична карта издадена од нас, не докажува ништо, едноставно, не си умрен, ама не си ни жив, а нема ни докази дека некој ти го украл идентитетот…“
И проблемот и решението се во институциите. А, не е само МВР и не е само ДИК…
Нивната препорака останува граѓаните да им ја завршат работата, а граѓаните креваат раце од сѐ, лути и револтирани да водат постојано една иста битка на фронт на кој секогаш излегуваат како губитници. Бидејќи, во нивен интерес е да имаме добар Избирачки список и легитимни изборни процеси. Изгледа дека граѓаните се единствените во чиј интерес е да се реши овој долгогодишен проблем.
А државата зависи од граѓаните, со тоа зависи од нивниот глас, од што всушност ќе зависи дали ќе го исполнат ветувањето што го дале – пат кон ЕУ и НАТО, со прифаќање на Спогодбата меѓу Македонија и Грција.
Тогаш, во чиј интерес е енормниот проблем со Избирачкиот список конечно да (не) се реши?
Услови за користење, авторски права и заштита на приватноста
Преземање на содржините под различни услови од наведените не е дозволено, освен со писмена дозвола од ЦИВИЛ. Повредата на авторските права е забранета со закон.
