Прашањето на денот што го постави ЦИВИЛ „Која е вистинската причина што владата не спроведува уставни измени?“ – предизвика лавина реакции на социјалните мрежи. Голем дел од коментарите се исполнети со револт, недоверба кон власта и убедување дека политичките елити намерно го блокираат евроинтеграцискиот процес за да избегнат реформи, контрола и одговорност.
Дел од граѓаните сметаат дека и власта и опозицијата „го лажат народот со патриотизам“, додека суштинската причина за застојот е стравот од европски стандарди во судството, борбата против корупцијата и финансиската контрола.
„ЕУ е контрола на парите од буџетот и минимум корупција. Затоа не сакаат во ЕУ“, гласи еден од коментарите.
Други коментатори оценуваат дека политичарите профитираат од нефункционални институции и отсуство на правна држава:
„Сакаат башибозук, а не ред. Да може да си ги полнат џебовите без никаква отчетност.“
Во реакциите често се споменува и стравот дека европската интеграција би значела длабоки промени во судството, работничките права и јавната администрација.
„Ако влеземе во ЕУ ќе има нов систем во судството, работнички права, чиста околина и контрола на корумпираните.“
Дел од граѓаните сметаат дека прашањето за уставните измени се користи за одржување на политичка мобилизација и продлабочување на стравовите околу односите со Бугарија.
„Постојано ги верглаат Бугарите како вечита опасност, а реално не сакаат контрола врз судството и финансиите“, наведува еден граѓанин..
Во дискусијата се отвори и прашањето за односот на Бугарија кон малцинските права. Дел од коментарите потсетуваат на пресудите на Европскиот суд за човекои права и препораките на Венецијанската Комисија поврзани со непризнавањето на малцинствата во Бугарија.
Меѓу реакциите има и остри критики кон премиерот Христијан Мицкоски, за кого дел од учесниците во дебатата сметаат дека политички опстојува преку националистичка реторика и одложување на реформите.
Сепак, коментарите ја покажуваат и длабоката поларизација во јавноста. Додека едни ги гледаат уставните измени како неопходен чекор кон европска интеграција, други ги доживуваат како закана за националниот идентитет и дополнителен притисок врз државата. Затоа не изостануваа и коментари против менувањето на Уставот и негативни конотации кон сите оние кои во коментарите делуваат проевропски.
Б. Ј.
