Зошто Државната комисија за спречување на корупцијата (ДКСК) молчи за прашањата кои ЦИВИЛ и колумнистот Сашо Орданоски ги покренаа во јавноста? Можеби се надеваат дека новогодишно-божиќните празници, смогот и ужасното загадување ќе го ублажат ударот од непријатните прашања и барања оставки. Тоа нема да се случи. Нема да им помине! ДКСК, како и ДИК, нема да ги оставиме да се богатат на наша сметка, без оглед на тоа дали и кога ќе поднесат оставки. Притоа, мора да поднесат и одговорност, а секако и да ги вратат парите.
ДКСК не одговори на суштинските прашања. Пред да поднесат оставки, членовите на државните клати-врата-земај-плата комисии, имаат обврска да поднесат целосен извештај за трошењето на јавните пари, според Законот за слободен пристап до информации од јавен карактер (член 4 и член 12). Мораат да ни кажат јасно и прецизно колку потрошиле за плати, а колку за хонорари и бонуси, колку потрошиле за патни трошоци во земјата и во странство, причините и резултатите од тие патувања, колку трошоци имале за репрезентација, како се спроведени и колку нѐ чинеле јавните набавки, кави телефони си набавиле за „важните“ разговори што ги водат додека седат цементирани во кожните фотелји.
Државната изборна комисија (ДИК, де, оној што сега се распаѓа), на пример, се вадеше дека тоа не се јавни податоци во својот одговор до ЦИВИЛ, за потоа да следи скандалот кој, ете, го обелодени американскиот амбасадор Џес Бејли, иако ние веќе една година тропаме на нивните ширум затворени врати. Овој пат, да се надеваме дека не ќе мора амбасадорите да го засилуваат нашиот глас. Бевме доволно гласни и упорни во годините зад нас. Сега, повеќе од кога и да е порано, се создадоа услови за промени. Владата може да биде успешна или неуспешна, брза или бавна, ефикасна или тиња, но ние можеме секогаш да бидеме остри и будни. Мораме! Бидејќи се работи за нашите животи и за нашите пари, за иднината на нашите деца, оние што ни останаа во земјава.
Молчаливите антикорупционери (ДКСК), кои беа дел од автократската машинерија на Фамилијата која ги зароби државата, општеството, економијата и медиумите, имаат една единствена сериозна операција во својот мандат, додека трошеа јавни пари. Имено, оваа група (ДКСК), предводена од Игор Тантуровски, играше значајна улога во жестокиот, последен напад врз граѓанското општество, пред самиот крај на режимот на Никола Груевски. По налог на ДКСК, 22 организации беа нападнати во јавноста и беа подложени на апсурдни истраги од инспекциите на УЈП со единствена цел – да се изврши притисок и да се попречи нивната работа.
И сега, кога бараме да поднесат одговорност за злоупотребите, тие се фатија за техничка грешка во текстот на Орданоски, за тоа дека нивната веб-страница се преселила на друга адреса. Држете ме, ќе паднам од смеа. Па и ние имаме стари веб страници, па ги пренасочуваме на новите со само неколку кликови, па ни служат како архива. Или пропустот го направиле намерно? Ако го пребарате Гугл, првиот резултат е старата веб страница, на пример.
Потоа, во реакцијата на текстот на Орданоски, а испратен до мене и ЦИВИЛ, ДКСК-овците бараат да се извиниме и да го повлечеме текстот. Ништо за прашањата за трошењето на јавните пари. Се закануваат со тужба. Нивната реакција ја објавив, се разбира, но текстот на Орданоски нема да го повлечам никогаш, а прашањата и барањата ќе продолжиме да ги поставуваме, сите ние.
Значи, едноставно е: извештај, оставки, одговорност пред законот. Ништо повеќе. Благодарам.
објавено во Плусинфо и Слободен печат (16/12/2017)
